Kennisbank artikelen

Het eten van slakken

Vraag

Wat is het oordeel over het eten van slakken? Neem hierbij in acht dat het bereiden van gerechten met slakken vereist dat ze levend worden gekookt. En dienden slakken als voedsel in de tijd van de Profeet (vrede zij met hem)?

Antwoord

Alle lof zij Allah.

Slakken zijn er in twee soorten, landslakken en zeeslakken. Landslakken vallen onder dezelfde categorie als ‘insecten en ongedierte’ die geen stromend bloed hebben. Zeeslakken vallen onder de categorie schelpdieren, welke zeedieren zijn.

In al-Mawsoecah al-cArabiyyah al-cAalamiyyah staat: “De slak is een ongewerveld zeedier dat een soort schelpdier is. De meeste slakken hebben een uitwendige schelp; sommige slakken hebben een kleine platte schelp boven of onder de huid, maar de meeste slakken hebben helemaal geen schelp.

Landslakken hebben een paar voelsprieten, met één oog aan het einde van de langste voelspriet. De grote landslak wordt gezien als een schadelijk ongedierte, omdat deze een vraatzuchtige begeerte heeft voor planten. Ze kunnen een lengte bereiken van tien centimeter.”

Wat betreft het oordeel over het eten van slakken:

1. (Het eten van) landslakken valt onder het oordeel van het eten van ‘insecten’. Het merendeel van de geleerden is van mening dat het verboden is. Imam an-Nawawie zei: “Het oordeel van de geleerden aangaande landinsecten en ons standpunt is dat het Haraam is. Dit was de mening van Imam Aboe Haniefah, Imam Ahmad en Daawoed. Imam Maalik heeft gezegd: “Het is Halaal.”

(al-Madjmoec, boekdeel 9, blz. 16)

Ibn Hazm heeft gezegd: “Het is niet toegestaan om landslakken of andere ‘insecten en ongedierte’ te eten, zoals gekko’s, kakkerlakken, mieren, bijen, vliegen, wespen, wormen, luizen, vlooien, wandluizen, muggen of iets anders van die soort. Allah zegt namelijk (interpretatie van de betekenis):

“Verboden voor jullie zijn het kadaver…” en “…behalve wat jullie geslacht hebben…”

(Soerat al-Maa’idah: 3)

En er is authentiek bewijs dat het slachten slechts gedaan kan worden in de nek of in de boven borst. Als het dus niet mogelijk is om het dier te slachten, dan is er geen enkele manier waarop men het kan eten, behalve wanneer het dood is. Dat wil zeggen dat het dier niet correct is geslacht, dus is het Haraam.”

(al-Moehalla, boekdeel 6, blz. 76-77)

Volgelingen van de Maaliki wetschool hebben niet vastgesteld dat een schepsel zonder stromend bloed geslacht moet worden. Zij plaatsten het echter onder dezelfde regelgeving als sprinkhanen. Het ‘slachten’ daarvan vindt plaats middels het koken, braden of het doorboren ervan met een stok of naald totdat het dood is, terwijl men de Naam van Allah erover noemt.

In al-Moedawwanah staat: “Imam Maalik werd in al-Maghrib (Noord-Afrika) gevraagd over wat een slak genoemd wordt en gevonden wordt in de woestijnen op de bomen, en of deze gegeten kan worden? Hij zei: “Ik denk dat het hetzelfde is als de sprinkhaan. Indien het levend gevangen wordt en vervolgens gekookt of geroosterd wordt, dan denk ik niet dat er iets mis is met het eten ervan. Maar als het dood gevonden wordt, mag het niet gegeten worden.”

(boekdeel 1, blz. 542)

Aboel-Walied al-Baadjie heeft gezegd: “Indien dat bewezen is, dan is de regelgeving omtrent slakken hetzelfde als de regelgeving over sprinkhanen. Imam Maalik zei dat de ‘slachting’ervan geschiedt middels het koken of doorboren ervan met een stok of naald totdat het dood gaat. En de Naam van Allah dient genoemd te worden tijdens deze handeling, zoals dit wordt genoemd bij het afsnijden van de koppen van sprinkhanen.”

(al-Moentaqaa ash-Sharh al-Moewatta’, boekdeel 3, blz. 110)

2. Zeeslakken zijn Halaal, vanwege de algemene instemming met betrekking tot het eten van zeevruchten. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

“Toegestaan voor jullie is de jacht op de waterdieren, wat daarvan eetbaar is, als genieting voor jullie en voor de reizigers.”

(Soerat al-Maa’idah: 96)

Imam al-Boekhaarie verhaalde dat cOmar ibn ul-Khattaab zei: “Waterspel is hetgeen waarop gejaagd wordt, en diens voedsel is wat de zee eruit gooit (aan wal).”

Ook heeft Imam al-Boekhaarie overgeleverd van Shoerayh (metgezel van de Profeet) dat hij zei: “Alles in de zee is Madhboeh (geslacht).”

Maar we hebben geen enkele overlevering gezien waaruit blijkt dat de Profeet (vrede zij met hem) slakken heeft gegeten.

Samengevat kunnen we zeggen: de mogelijkheid om slakken te eten geldt voor zowel land- als zeeslakken. Indien deze levend gekookt worden, dan is daar niets op tegen. Dit omdat landslakken geen bloed bevatten zodat gezegd kan worden dat ze correct geslacht moeten worden en het bloed eruit dient te vloeien. En zeeslakken vallen onder de algemene toelaatbaarheid van jacht op waterdieren en voedsel (uit het water).

En Allah weet het het beste.

Al-Yaqeen.com
Islamqa.com

Vraag

“Wat is het oordeel en regelgeving van het bedwelmen van dieren en het eten van vlees van dieren die in een moslimland geslacht zijn door middel van een elektrische schok? Wetende dat het dier getroffen is met een elektrische schok tot het op de grond valt, en direct erna de slagers gelijk het dier slachten als deze op de grond is gevallen.”

Antwoord

“Als de zaak is zoals genoemd dat de slager het dier slacht onmiddellijk na zijn val op de grond na de elektrische schok en in staat is het dier te slachten terwijl het dier nog leeft dan is het toegestaan van het vlees te eten. Echter wanneer het dier geslacht wordt nadat het dood is, het is niet toegestaan van het vlees te eten. Want in dit geval heeft het dier hetzelfde oordeel als de ‘gevallene’. Deze categorie is verboden verklaard door Allaah behalve als deze geslacht wordt en zij is nog in leven. Het slachten heeft geen zin behalve bij een dier waarin leven bevestigd is door het bewegen van de poten, of het vloeien van bloed e.d. wat een bewijs is dat het leven nog aanwezig is tot het einde van het slachten. Allaah zegt:

“Verboden voor jullie zijn het kadaver, het bloed en het vlees van het varken en hetgeen waarover anders (dan de Naam) van Allaah is uitgesproken, het gewurgde, het geslagene, het gevallene, het gestokene en dat waar de wilde dieren van gevreten hebben – behalve wat jullie geslacht hebben.”

(Soerat al-Maa’iedah, 5, aayah 3)

“Het is toegestaan een gewond beest van vee die aan het risico van de aandoening dood kan gaan te eten, echter het moet alsnog geslacht worden. Zo niet, dan is het niet toegestaan ervan te eten.”

(Fataawa Al-Ladjnah ad-Daa’iemah:22/455)

Er is ook elders gekomen in deze Fataawa (22/456) over deze zaak:

Allereerst: als de dood van het dier het gevolg is van een stroomstoot of het slaan op de kop en dan sterft voordat het geslacht wordt, heeft het dezelfde oordeel als het dier dat geslagen is, het is niet toegestaan van het dier te eten. Ook al wordt haar kop van de romp verwijderd of geslacht nadat duidelijk is dat zij (het dier) reeds dood is. Allah heeft dit soort vee verboden verklaard in Zijn Boek:

“Verboden voor jullie zijn het kadaver, het bloed en het vlees van het varken en hetgeen waarover anders (dan de Naam) van Allaah is uitgesproken, het gewurgde, het geslagene”

Er is een consensus onder de geleerden dat zulk soortgelijks geslachte dieren (na hun dood) verboden zijn.

Echter wanneer het dier na de stroomstoot nog levend aangetroffen wordt zoals genoemd is en daarna alsnog geslacht wordt dan is het toegestaan van het vlees te eten. Uitgaande van de uitspraak van Allaah in de laatste gedeelte van de vers: “…behalve wat jullie geslacht hebben”.

Allaah heeft een uitzondering gemaakt van deze verboden dieren wat nog levend gevonden wordt en alsnog geslacht wordt. Het is dan toegestaan van het vlees te eten, aangezien het slachten invloed heeft op het dier, in tegenstelling tot een dier dat dood gaat door een elektrische stroomstoot vòòr het slachten: het slachten heeft hierbij geen enkele invloed op het dier. Zo weten wij dat de Qor-aan het dier dat door een elektrische schok is gedood verboden heeft verklaard wanneer deze dood gaat vòòr het slachten. Omdat een dier dat door een elektrische schok dood gaat hetzelfde is als het dier dat doodgeslagen wordt. Allaah heeft het verbod ervan in de Qor-aan verduidelijkt behalve als het geslacht wordt en er nog leven in is.

Ten tweede willen wij duidelijk stellen dat het verdoven van dieren op een voor hen pijnlijke manier, Islamitisch niet toegestaan is. De Profeet – sallallaahoe ‘alayhie was sallam – heeft het namelijk verboden om dieren te pijnigen en te kwellen. Wij worden in het algemeen juist opgedragen goed en zacht in de omgang te zijn met dieren en in het bijzonder tijdens het slachten.

Ibnoe ‘Abbaas overlevert dat de Profeet – sallallaahoe ‘alayhie was sallam – heeft gezegd: “Neemt datgene wat een ziel heeft niet als doelwit.”

In een andere overlevering (ook) van Moeslim overlevert Djaabir ibnoe ‘Abdillaah:

“De Profeet verbood het martelen van dieren…”

Ook heeft Imaam Moeslim overgeleverd van Shaddaad ibnoe Aws dat de Profeet – sallallaahoe ‘alayhie was sallam – heeft gezegd:

“Waarlijk, Allaah heeft wat betreft alles goedheid voorgeschreven. Als jullie doden, doodt dan op de beste wijze en als jullie slachten, slacht dan op de beste wijze en laat een ieder van jullie zijn mes (goed) slijpen en het te slachten dier geruststellen.”

Het is een persoon toegestaan, wanneer hij moeite heeft met het slachten van een dier, dit te verdoven en het vervolgens te slachten, mits het nog in leven is. Ook is dit toegestaan als zich een andere noodzaak voordoet.” Einde citaat.

Shaykh Ibn ‘Oethaymien – rahimahoellaah – zei betreffende een duidelijk teken waarmee je kunt weten of het dier gestorven is door de elektrische schok of vòòr zijn dood geslacht is, hij zei:

“Wanneer er (veelvuldig) bloed stroomt na het slachten van het dier betekent dit dat het dier niet gestorven is aan de elektrische schok, maar dat het dier verdoofd is en vervolgens geslacht. Hiervan uitgaand betekent het dat het slachtdier halaal en toegestaan is.

Aangezien de Boodschapper van Allah – sallallaahoe ‘alayhie was sallam – zei: “Als bloed (van het geslachte dier) vloeiten er de naam van Allaah over genoemd is, eet ervan.”

Het is onmogelijk dat het bloed van een slachtdier normaal veel vloeit behalve wanneer het dier levend geslacht wordt.

Echter wanneer het slachtdier dood is dan zal het bloed na het slachten van kleur veranderen en stollen en alleen maar een heel klein hoeveelheid het lichaam verlaten. In ieder geval, indien deze elektrische schok die de vrager noemt niet ertoe leidt dat het slachtdier eraan overlijdt en het slachten mogelijk is vòòrdat de ziel het lichaam verlaat, dan is het juist en het offer is halaal uitgaande van de uitspraak van Allah:

“Verboden voor jullie zijn het kadaver, het bloed en het vlees van het varken en hetgeen waarover anders (dan de Naam) van Allaah is uitgesproken, het gewurgde, het geslagene, het gevallene, het gestokene en dat waar de wilde dieren van gevreten hebben – behalve wat jullie geslacht hebben.”

Soerat al-Maa’iedah (5) aayah 3

Al deze dieren – behalve wat jullie geslacht hebben – hebben een oorzaak van hun dood, en zeker het gewurgde want die lijkt het meest op de dier die een elektrische schok krijgt. Ondanks dit heeft Allaah een uitzondering gemaakt voor het dier dat geslacht wordt vòòrdat het dood gaat, dan is het halaal. Uitgaande van dit is de elektrische schok alleen maar een middel om het slachten slechts te vergemakkelijken, maar wanneer deze elektrische schok leidt tot de dood van het dier dan is deze niet toegestaan en is het een kadaver.”

Noer ‘alaa ad-Darb. Fataawa ad-Oedhiyah, ad-Dhakaat, en as-Sayd.
Het Permanent Comité voor het uitvaardigen van Fataawa

Selefienederland.nl