Kennisbank artikelen

Marwa Holsten

Hamburgse ‘Halal bier’ van het merk Holsten.

Vraag

Wat is het oordeel over het drinken van bier, wetende dat er twee soorten zijn: een soort dat een hoeveelheid alcohol bevat en een soort dat geen alcohol bevat? Behoort het tot de bedwelmende middelen?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

Men dient onderscheid te maken tussen [de verschillende] soorten bier:

Het eerste [soort]:

Het bedwelmende bier dat in sommige landen wordt verkocht. Dit bier is khamr (alcoholische drank). Het is verboden om het te verkopen, te kopen of te drinken. De Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) zei:

“Alles wat bedwelmend is is khamr en alles wat khamr is is haram.” Overgeleverd door Moeslim (2003).

Het is verboden om zowel het vele als het geringe ervan te drinken, al is het één druppel. De Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) zei immers:

“Wat het vele ervan bedwelmend maakt, het geringe ervan is haram.” Verhaald door at-Tirmithi (1865). Sahih verklaard door al-Albaani in [zijn boek] Sahih at-Tirmithi.

Het tweede [soort]:

Het niet-bedwelmende bier, óf omdat het helemaal alcoholvrij is óf omdat er een geringe hoeveelheid alcohol in zit die niet bedwelmend maakt ongeacht hoeveel een mens daarvan zou drinken, is het [bier] waarover de geleerden fatwa’s hebben uitgevaardigd dat het halal is.

Sjeikh Ibn Othaymien zei:

“Het bier dat te koop staat in onze markten* is allemaal halal, omdat het onderzocht is door de autoriteiten. Het is vrij van alcohol. Het uitgangsbeginsel in elk voedsel, drank en kledij is toelaatbaarheid, totdat een bewijs komt dat aangeeft dat het, hij of zij haram is. Allah (Verheven zij Hij) zegt immers (interpretatie van de betekenis):

“Hij is Degene die alles wat op aarde is voor jullie heeft geschapen.” Soerat al-Baqarah, vers 29.

Tegen iedere mens die zegt: “Deze drank is haram, dit voedsel is haram of deze kledij is haram.”, zeg je: “Kom met bewijs!” Als hij met bewijs komt, dient men te handelen overeenkomstig de strekking van het bewijs, maar als hij niet met bewijs komt, dan wordt zijn uitspraak teruggewezen.” . Allah (Verheven zij Hij) zegt immers (interpretatie van de betekenis):

“Hij is Degene die alles wat op aarde is voor jullie heeft geschapen.” Soerat al-Baqarah, vers 29.

Alles wat op aarde is, heeft Allah voor ons geschapen; deze algemeenheid (al-comoem) heeft Hij benadrukt met het woord ‘alles’.  Allah (Verheven zij Hij) zegt tevens (interpretatie van de betekenis):

“… Hij heeft jullie specifiek uitgelegd wat Hij jullie heeft verboden.” Soerat al-Ancaam, vers 119.

Het verbod van een zaak die haram is, moet specifiek uitgelegd en bekend zijn. Als dat niet het geval is, dan is die zaak niet haram. Het bier dat hier in de markten van het Land van al-Haramain** te koop staat is allemaal halal en vormt geen probleem inshaAllah.

Men moet niet denken dat iedere hoeveelheid khamr die ergens in zit het haram maakt. Heeft deze [hkamr] wel effect, zodat een mens die van deze met khamr gemixte zaak drinkt dronken wordt, dan is deze [zaak] haram. Is de hoeveelheid [khamr] echter gering, zodat deze geen effect [meer] heeft, dan is deze [zaak] halal.

Sommige mensen denken dat de uitspraak van de Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem):

“Wat het vele ervan bedwelmend maakt, het geringe ervan is haram.”, betekent dat een zaak die vermengd is met een geringe hoeveelheid alcohol haram is al zou de hoeveelheid van deze zaak [in verhouding tot alcohol] groot zijn.

Dit is een onjuist begrip, want de overlevering die zegt: “Wat het vele ervan bedwelmend maakt, het geringe ervan is haram.”, betekent dat een zaak waarvan je dronken wordt als je er teveel van gebruikt en niet dronken wordt als je er weinig van gebruikt, zowel het geringe als het vele daarvan is haram, want wellicht zou je [in het begin] het geringe drinken dat niet bedwelmend maakt, waarna je wordt verleidt om meer te drinken totdat je dronken wordt. Wat echter vermengd is met een bedwelmend middel, zodat de hoeveelheid van het bedwelmende middel gering is en geen effect heeft, is halal en valt niet onder de [bovengenoemde] overlevering.”

Baab al-Maftoeh (3/381-382).

En Allah weet het best.

* Sjeikh Ibn Othaymien bedoelt de markten van Saoedi-Arabië!

** Saoedi-Arabië.

Een andere Halal Hamvraag over alcoholvrij bier: Het drinken van alcoholvrij bier [2]

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.

Offerdier

Een nietsvermoedend Offerfeestdier.

Vraag

Wat is de tijd[spanne] voor het slachten van het Offerfeestdier?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

De tijd[spanne] voor het slachten van het Offerfeestdier begint na het Offerfeestgebed en eindigt met de zonsondergang van de dertiende van de [islamitische] maand Thoe al-Hidjah. Dit houdt in dat de slachtdagen vier zijn, namelijk de Offerfeestdag en drie dagen volgende daarop.

Het is beter om na het Offerfeestgebed meteen te haasten met het slachten, zoals de Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) ook deed, waarna men van het offerdier eet, zijnde het eerste wat men eet op de feestdag.

[Imam] Ahmed heeft verhaald dat Buraidah (moge Allah tevreden met hem zijn) zei:

“De boodschapper van Allah (zegening en vrede van Allah zij met hem) vertrok in de ochtend van het Suikerfeestdag (cied al-Fitr) pas als hij had gegeten, en hij at op de Offerfeestdag (cied al-Adh’haa) pas als hij terugkwam [van het feestgebed], en hij at dan van zijn offerdier.” Ahmed (22475).

Zaycali heeft in [zijn boek] Nasb ar-Rayah (2/221) overgenomen van Ibn al-Qattaan, dat hij deze hadith Sahih (authentiek) verklaarde.

Ibn Al-Qayyim (moge Allah hem begenadigen) zei in Zaad al-Macaad (2/319):

“Ali Ibn Abi Talib (moge Allah tevreden zijn met hem) zei:

“De slachtdagen zijn: de Slachtdag en drie dagen volgende daarop. Dit is tevens de mening van de imam van Basra: al-Hassan, van de imam van Mekka:  cAtaa’ Ibn Abi Rabaah, van de imam van ash-Shaam (Levant): al-Awzaaci en van de imam van Foeqahaa’ al-Hadith: ash-Shaafici (moge Allah hem begenadigen). Ook Ibn al-Moenthir heeft voor deze mening gekozen. Omdat deze drie [dagen] zich kenmerken door het feit dat ze Mena-dagen en at-Tashrieq-dagen zijn in welke de vasten verboden is [voor de pelgrim], zijn zij zusters van elkaar als het gaat om deze regels. Hoe kunnen zij dan van elkaar verschillen als het gaat om de toelaatbaarheid van het slachten, zonder [aanwezigheid van] een bewijstekst noch consensus. Er is immers overgeleverd* via twee verschillende wegen die elkaar ruggensteunen dat de Profeet (zegeningen en vrede van Allah zij met hem) zei: “Alle [dagen van] Mena zijn manhar (slachtdagen), en alle dagen van at-Tashrieq zijn thabh (slachtdagen).” Einde citaat.

Deze hadith is Sahih (authentiek) verklaard door al-Albani in as-Silsilah as-Sahiehah (2476).

Sjekh Ibn Othaymien zei in Ahkaam al-Odh’hiyah [Regels voor het Offerfeestdier] over de tijd van het slachten van het Offerfeestdier:

“Na het feestgebed van de Slachtdag tot zonsondergang van de laatste dag van de Tashrieq-dagen, welke laatste dag is de dertiende van Thoe al-Hidjah. De slachtdagen zijn dan [in totaal] vier dagen: de feestdag na het feestgebed en drie dagen volgende daarop. Wanneer iemand vóór het einde van het feestgebed slacht of na zonsondergang van de dertiende, dan is zijn Offerfeestdier (lees: offerdaad) niet geldig… maar als hij een excuus heeft voor uitstel na de Tashrieq-dagen, omdat bijvoorbeeld zijn offerdier zonder zijn nalatigheid is ontsnapt en hij het pas na het verstrijken van het [slacht]termijn terugvindt of omdat hij iemand machtigt om het te slachten, welke gevolmachtigde het vergeet met als gevolg dat het [slacht]termijn verstrijkt, dan is er niets mis mee om het te slachten na het verstrijken van het [slacht]termijn vanwege het excuus. Dit naar analogie van wie zich verslaapt of het gebed vergeet te verrichten; deze dient immers het gebed te verrichten wanneer hij wakker wordt of het zich herinnert.

Het is toegestaan om het Offerfeestdier overdag of in de donkere uren te slachten, maar het slachten overdag heeft de voorkeur. Op de feestdag na de twee preken is beter. Iedere dag is beter dan de navolgende dag, gezien het zich haasten tot het goede daarmee wordt bewerkstelligd.” Einde beknopt citaat.

In de Fatwa’s van de Permanente Commissie (11/406) staat:

“De slachtdagen van het Geschenk van Tamattoec en Qiraan** en van het Offerfeestdier zijn vier: de feestdag en drie dagen volgende daarop. Het slachten eindigt na zonsondergang van de vierde dag volgens de meest correcte uitspraak van de kennisbezitters (geleerden).” Einde citaat.

En Allah weet het beter.

* De uitspraak ‘er is overgeleverd’ in passieve vorm duidt aan dat de hadith zwak is. Soms kunnen verscheidene zwakke overleveringen die over hetzelfde onderwerp gaan elkaar ruggensteunen, zodat de overlevering daardoor de graad van as-Sihhah (authenticiteit) kan bereiken.

** Tamattoec: het verrichten van cOemrah en Hajd gescheiden van elkaar tijdens de Hadj-periode.

** Qiraan: het verrichten van cOemrah en Hajd aaneengesloten tijdens de Hadj-periode.

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.

Het eten van plofkip

Plofkip kopie

Tekening plofkip © Erik Kriek

Het oordeel over het eten van kip (zogeheten plofkip) die gevoerd is met hormonen en gemalen vlees

Vraag

Is het toegestaan om kip te eten die gevoerd wordt met kunstmatig voer en medicijnen voor lichaamsopbouw en gewichtstoename [steroïden], al zou deze wel volgens de regels van de sharia zijn geslacht?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

Als het kunstmatig voer en de medicijnen [steroïden] niets bevatten dat schadelijk of onrein is, dan is er niets mis met het eten van kip die daarmee gevoerd is, mits deze volgens de sharia wordt geslacht door een moslim of een kitaabiy (jood of christen).

Als dit voer en deze medicijnen schadelijk zijn voor de mens, zodat zij bijvoorbeeld ziektes voor hem veroorzaken, dan is het haram om de kippen daarmee te voeren en haram om desbetreffende kippen te eten.

Allah zegt immers (interpretatie van de betekenis):

“En stort u niet met uw eigen handen in ondergang.” Soerat al-Baqara, vers 195.

En de Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) zegt:

“[Men mag] geen schade [lijden] noch [mag men] schade [toebrengen].” Verhaald door Ibn Maadjah, nr. 2431. Authentiek verklaard door al-Albaani in Irwaa’ al-Ghalil, nr. 896.

En als die voedingsmiddelen onrein zijn, zoals het vlees van dode dieren of [uit het lichaam] gevloeid bloed en soortgelijke [middelen] die zij in voer verwerken, dan dient men het te onderzoeken:

Bestaat het voer voor het merendeel uit die onreinheden, of juist uit reine zaken zoals granen en dergelijke?

Als het merendeel van het voer rein is, dan is het eten daarvan toegestaan en er is niets mis mee.

Als het merendeel van zijn voer echter uit onreinheid bestaat (dan wordt deze door de geleerden al-Djallaalah genoemd) en het eten daarvan is niet toegestaan, totdat het wordt opgesloten en gevoerd met reinheid waarmee zijn vlees goed wordt.

Hij* zei in Kash-shaaf al-Qinaac (2/193): “Al-Djallaalah – dat [dier] waarvan het merendeel van voer uit onreinheid bestaat – en zijn melk zijn haram. Dit op grond van de overlevering van Ibn Omar in welke hij zei:

“De Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) heeft het verboden om [het vlees van] al-Djallaalah te eten en de melk ervan te drinken.” Verhaald door Abou Daawod en Tirmithi. De laatste verklaarde de overlevering Hassan Gharib. Al-Albaani verklaarde de overlevering authentiek in Irwaa’ al-Ghalil onder nummer 2503.

… totdat het drie dagen lang wordt opgesloten, dit houdt in drie etmalen. Als Ibn Omar het wilde eten sloot hij het immers drie dagen lang op. Het [dient] gevoerd te worden met rein voer en afgehouden te worden van onreinheid – dit geldt zowel voor gevogelte als voor vee -, want wat toelaatbaarheid belet verdwijnt daardoor.” Einde van bewerkt citaat.

De Permanente Commissie voor Iftaa’ werd gevraagd: Zij voeren kippen met verschillende [soorten] voedsel, onder andere het meel van dode dieren inclusief varkensvlees. Is kip die gevoerd is met dit vlees halal of haram? Als deze haram is, wat is dan het oordeel over zijn eieren?

Waarna zij antwoordde:

“Indien de werkelijkheid is zoals verteld is met betrekking tot voedsel, dan [dient men te weten dat] er meningsverschil is tussen de geleerden over het eten van zijn vlees en eieren.

[1] Imam Malik en een groep geleerden zeiden: “Het eten van zijn vlees en eieren is toegestaan, want onrein voedsel is rein geworden door de transformatie ervan in vlees en eieren.

[2] Een [andere] groep, onder andere al-Thawri, al-Shaafici en Ahmed zijn van mening dat het eten ervan, het eten van hun eieren en het drinken van hun melk haram is, tenzij zij daarna drie dagen lang of langer met rein voedsel worden gevoerd, dan is het eten van hun vlees en eieren en het drinken van hun melk halal. Er is tevens gezegd: “Als het merendeel van zijn voedsel onrein is, dan is er sprake van al-Djallaalah en het mag niet gegeten worden. Als het merendeel van zijn voedsel rein is, dan mag het gegeten worden.”

[3] Een [andere] groep [weer] is van mening dat het haram is. Dit op grond van hetgeen Ahmed, Abou Daawod, Nasaa’i, Tirmithi en Ibn Maadjah hebben overgeleverd, dat Ibn Omar heeft overgeleverd dat de Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) het heeft verboden om al-Djallaalah te eten en haar melk te drinken.

Al-Djallaalah is het [dier] dat drek en andere onreinheden eet. De meest correcte uitspraak is de uitspraak met specifiek uitleg en dat is de tweede bovengenoemde uitspraak.” Einde citaat.

Fatwa’s van de Permanente Commissie. (23/377).

Sjeikh Ibn Othaymin zei in [zijn boek] ash-Sharh al-Mumtic (11/298):

“Al-Djallaalah is het [dier] waarvan het voer voor het merendeel uit onreinheid bestaat.

Er zijn twee meningen van de geleerden daarover:

  • Een mening die zegt dat het haram is, omdat het onreinheid heeft gegeten welke invloed heeft op zijn vlees.
  • De tweede mening zegt dat het halal is. Deze mening is gebaseerd op het rein worden van onreinheid door transformatie (Istihaalah). Ze zeiden dat de onreinheid die het heeft gegeten is getransformeerd in bloed, vlees en soortgelijke stoffen die het lichaam doen groeien, dientengevolge is het rein.” Einde citaat.

Sjeikh al-Islam Ibn Taymiya zei:

“De Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) heeft de melk van al-Djallaalah die onreinheid eet verboden. Moslims zijn het er echter over eens dat deze halal wordt wanneer het [dier] wordt opgesloten totdat het rein wordt, want daarvoor is de invloed van onreinheid waarneembaar in haar melk, eieren en zweet. De stank van onreinheid en haar viezigheid is dan waarneembaar, maar als deze verdwenen is keert het terug tot reinheid. Als het oordeel immers door een bewijsgrond [cillah] wordt bewezen, verdwijnt het door het verdwijnen ervan.” Einde citaat.

Mdjmouc al-Fataawa (21/618).

En Allah weet het best.

* Mansour al-Bahouti al-Hanbali.

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.

Hamka's

Ham is het gedroogde, gepekelde of gerookte vlees van de achterbout (bovenste deel van de billen en het achterwerk) van een varken.

Vraag

Een (niet-moslim) vriendin van mijn moeder bracht [haar] een kruidenmix met de smaak van varkensvlees en zei dat de ingrediënten [daarvan] kunstmatig zijn. Ik las de ingrediënten, welke bestonden uit: sojabonen, kruiden en aroma’s / smaakstoffen (maar er staat niet vermeld waar deze aroma’s / smaakstoffen uit bestaan). Mijn moeder zegt dat er niets op tegen is om de kruidenmix te gebruiken, gezien deze geen ingrediënten bevat die afkomstig zijn van varkensvlees, maar ik ben het niet met haar eens. Wat is het oordeel daarover?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

Als deze aroma’s / smaakstoffen gemaakt zijn van gedeelten van een varken, dan zijn deze zonder twijfel haram. Allah (Verheven zij Hij) zegt immers (interpretatie van de betekenis):

“Zeg: “Ik vind in hetgeen aan mij is geopenbaard niets, dat een eter is verboden te eten, tenzij het maitah (niet ritueel geslacht kadaver) is, of [uit het lichaam] gevloeid bloed of varkensvlees, want, waarlijk, dit [alles] is onreinheid.” Soerat al-Ancaam, vers 145.

Als deze echter gemaakt zijn van kunstmatige ingrediënten en niet van varkensvlees, dan is minstens de karahah (ontrading, maar geen verbod) van toepassing daarop, want de [betreffende] stoffen lijken op hetgeen Allah (Verheven zij Hij) heeft verboden. Een gelovige dient zich immers te distantiëren van verboden zaken en daar afkeer van te hebben, en niet daarvan te genieten en op zoek te gaan naar wat daarop in smaak lijkt.

Dat kan bovendien een aanleiding zijn om gewend te raken aan de smaak van varkensvlees, hetgeen daarna het nuttigen daarvan makkelijk maakt.

En Allah weet het best.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie.

Chips

Bacon-chips, chips met ham-aroma zoals Hamka’s? Beter laten staan!

Belangrijke note van de redactie

Over de halalwaardigheid van dierlijke gelatine (in het bijzonder over het vraagstuk of bij de productie ervan wél of geen sprake is van chemische transformatie: een proces dat in het Arabisch Istihaalah wordt genoemd) bestaat er een meningsverschil onder de islamitische geleerden. Onderstaand islamitisch-juridisch decreet (fatwa) staat het consumeren van (varkens)gelatine wél toe.

Wij volgen echter de mening dat er bij (varkens)gelatine géén sprake is van Istihaalah (chemische transformatie op moleculair niveau) en dat ook gelatine afkomstig moet zijn van islamitisch-ritueel geslachte halal dieren (oftewel een halal oorsprong moet hebben). Vanuit onze positie als kenniscentrum en doorgeefluik van islamitische kennis publiceren we voor de volledigheid ook de onderstaande mening. 

Meer artikelen over dit specifieke onderwerp:

Gelatine wordt o.a. gemaakt van bindweefsels (o.a. huid, botten en kraakbeen) van runderen en varkens.

Vraag

Wat is het oordeel over het gebruik van stoffen waaraan dierlijke glycerine is toegevoegd, zoals tandpasta, shampoo en bodylotion, evenals [de stoffen genaamd] monoglyceride of diglyceride die aan bepaalde soorten brood worden toegevoegd?

Is het uitgangsbeginsel dat men onderzoek moet doen, of moet [men] vragen naar de oorsprong van deze stoffen (of deze dierlijk dan wel plantaardig is)? Wordt onderzoek [ernaar] als aanstellerij beschouwd? Hoe kunnen wij een persoon weerleggen die zegt dat het uitgangsbeginsel in elke zaak toelaatbaarheid is, zolang deze niet wordt gemixt met iets dat haram is, en degene die zegt dat religie een gemakkelijke zaak is en dat men niet moet vragen (of te ver [onder]zoeken)?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

Ten eerste:

Stoffen die gebruikt worden in de productie van crèmes, shampoos, tandpasta’s en zeep zijn:

  1. óf dierlijke vetten;
  2. óf andere stoffen die plantaardig of kunstmatig zijn.

Wanneer deze stoffen afkomstig zijn van dierlijke vetten, dan zijn ze te onderverdelen in twee soorten:

  1. óf ze zijn afkomstig van dieren die [volgens de sharia] gegeten mogen worden en die overeenkomstig de islamitische regels zijn geslacht, of van zeedieren die [natuurlijk] geen rituele slachting vereisen. Het oordeel in dit geval is: toelaatbaarheid zonder twijfel;
  2. óf ze zijn afkomstig van dieren waarvan het vlees en vet niet gegeten mogen worden, of van dieren die gegeten mogen worden maar niet volgens de islamitische regels zijn geslacht (hetgeen dus maitah is). Het oordeel in al deze gevallen is: tahriem [verbod] zonder twijfel of aarzeling.

De geleerden van de Permanente Commissie zeiden:

Als de moslim er zich van vergewist heeft, of grote vermoeden heeft dat iets van varkensvlees, zijn vet of poeder van zijn botten gebezigd is in voedsel, medicijnen, tandpasta of iets dergelijks, dan mag hij deze niet eten, drinken of zichzelf ermee (in)smeren, en hij dient datgene waar hij twijfels over heeft te mijden, omdat de Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) zegt:

“Laat hetgeen jou doet twijfelen voor hetgeen dat jou niet doet twijfelen.”

Sjeikh Abdulcaziz Ibn Baz, Sjeikh Abdur-Razzaq cAfifi, Sjeikh Abdullah Ibn Ghadyan, Sjeikh Abdullah Ibn Qacood.

Fatwa’s van de Permanente Commissie (22/281).

En hieronder een van de besluiten van de Islamitische Organisatie voor Medische Wetenschappen (Islamic Medical Sciences Organization), in welke zij in de periode van 22-24 Thul-Hidja 1415 A.H., overeenkomende met 22-24 mei 1995 A.D., in Koeweit, het [volgende] onderwerp behandelde: ‘Verboden en onreine stoffen in voedsel en medicijnen’.

… “6. Producten waarvan varkensvet een bestanddeel is zonder dat dit vet zelf transformeert [in een andere stof], zoals sommige kazen, sommige soorten olie, vet, geklaarde boter en boter en sommige soorten koekjes, chocolade en ijs, zijn haram en men mag ze absoluut niet eten, omdat er consensus bestaat tussen de islam-geleerden over de onreinheid van varkensvet en het verbod op het eten daarvan en omdat er geen sprake is van noodzaak tot het nuttigen van deze producten.” Einde citaat.

Ten tweede:

Ze kunnen halal worden in het geval dat de vetten in iets anders transformeren, zodanig dat deze [ontstane] stof geen vet meer genoemd kan worden en niet de eigenschappen van vet verwerft. Indien dit het geval is, is het islamitische oordeel over varkensvet niet van toepassing daarop.

Dit is wat de islamgeleerden “Istihaalah” (=transformatie) noemen. Het kan vanuit twee kanten worden beschouwd:

  • wat oorspronkelijk rein en halal is wordt haram wanneer het onrein en viezig wordt;
  • wat oorspronkelijk onrein en viezig is wordt toelaatbaar en halal wanneer het goed en rein wordt.

Ibn Qayyim zegt:

… Op grond van dit uitgangsbeginsel is de reinheid van alcohol doormiddel van transformatie in overeenstemming met het analogie[beginsel]. Hij is immers onrein wegens de eigenschap van viezigheid, maar als de oorzaak verdwijnt, verdwijnt het gevolg. Dit is het uitgangsbeginsel van de sharia in haar bronnen, het is zelfs het uitgangsbeginsel voor beloning en straf. En dientengevolge is de toepassing daarvan ook op andere onreinheden die getransformeerd zijn de juiste analogietoepassing.

De Profeet (zegeningen en vrede zij met hem) heeft de graven van de afgodendienaars geruimd op de plek van zijn Moskee en heeft de grond niet verplaatst. Allah (Verheven zij Hij) heeft ons geïnformeerd dat melk “tussen mest en bloed in uitkomt”. Er bestaat consensus tussen de moslims, dat wanneer een beest na onreinheid te hebben gegeten gevangen wordt gehouden en met rein voedsel wordt gevoerd, haar melk en haar vlees halal worden. Hetzelfde geldt voor landbouwgewassen en fruit. Als ze met onrein water worden geïrrigeerd en daarna met rein water, dan zijn ze halal, omdat dan de eigenschap van viezigheid transformeert en verandert in goedheid. Het tegenovergestelde daarvan is wanneer goedheid transformeert in viezigheid, deze wordt dan onrein, zoals water en voedsel die transformeren in urine en drek. Hoe kan transformatie effect hebben op de verandering van goedheid in viezigheid, en niet op de verandering van viezigheid in goedheid, terwijl Allah (Verheven zij Hij) goedheid uit viezigheid doet uitkomen en viezigheid uit goedheid!

De oorsprong telt hier niet. Wat wel telt is de beschrijving (lees: eigenschappen) van de zaak zelf. Het oordeel dat iets viezig is kan zich onmogelijk staande houden, terwijl de benaming en de beschrijving daarvan zijn verdwenen. Het oordeel is verbonden aan de benaming en de beschrijving, zowel in de aanwezigheid als de afwezigheid ervan. De bewijsteksten die het verbod op maitah, bloed, varkensvlees en alcohol behandelen spreken niet over landbouwgewassen, fruit, as, zout, grond of azijn, noch in woorden, noch qua betekenis, noch in de vorm van tekst, noch door toepassing van analogie. Degenen die onderscheid maken tussen transformatie van alcohol [door over te gaan in azijn] en transformatie van andere zaken, zeggen:

“Alcohol is onrein geworden doormiddel van transformatie en is [daarna] rein geworden doormiddel van transformatie.” Tegen hen wordt dan gezegd: “Hetzelfde geldt voor bloed, urine en drek. Deze zijn onrein geworden doormiddel van transformatie en worden [daarna] rein doormiddel van transformatie.”

Alzo is duidelijk geworden dat analogie verenigbaar is met de bewijsteksten en dat juist de uitspraken die tegenstrijdig zijn met de bewijsteksten in tegenstijd zijn met analogie.”

Iclaam al-Mowaqqicien, deel 2, pagina 14-15.

En hieronder een van de besluiten van de Islamitische Organisatie voor Medische Wetenschappen (Islamic Medical Sciences Organization), in welke zij in de periode van 22-24 Thul-Hidja 1415 A.H., overeenkomende met 22-24 mei 1995 A.D., in Koeweit, het [volgende] onderwerp behandelde: ‘Verboden en onreine stoffen in voedsel en medicijnen’.

… “8. Transformatie in de zin van het overgaan van de ene substantie in een andere substantie met verschillende eigenschappen, maakt van de onreine of verontreinigde stoffen reine stoffen en van haram stoffen stoffen die islamitisch halal zijn.

  • gelatine die ontstaan is als gevolg van transformatie van onreine dierlijke botten, huid of pezen is rein en mag gegeten worden;
  • zeep die wordt geproduceerd doormiddel van transformatie van varkensvet of vet van maitah wordt door deze transformatie rein en mag gebruikt worden;
  • kaas die ontstaat onder invloed van lebmagen van de maitah van dieren waarvan het vlees [volgens sharia] gegeten mag worden is rein en mag gegeten worden;
  • zalven en crèmes en cosmetica waarin varkensvet verwerkt wordt mogen niet gebruikt worden, tenzij bewezen is dat dit vet getransformeerd is en in een andere substantie is omgezet. Wanneer dit niet bewezen is zijn ze onrein.” Einde citaat.

Ten derde:

Als niet bekend is of de dieren waarvan het vlees gegeten mag worden en waarvoor rituele slachting vereist is om halal te worden wel volgens de sharia zijn geslacht of niet, dan is het niet gebruiken daarvan het uitgangsbeginsel, omdat verbod het uitgangsbeginsel is met betrekking tot geslachte dieren, zolang nog niet duidelijk is geworden dat ze halal zijn.

De Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) heeft het verboden om te eten van wild dat tijdens de jacht verdronken is, omdat men niet kan weten of het door jacht dan wel door verdrinking is dood gegaan. De Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) heeft het verboden om te eten van door een jachthond gevangen wild, wanneer men, na het noemen van de Naam van Allah, zelf een hond op het wild heeft afgestuurd/losgelaten, maar daarna andere honden samen met zijn hond heeft getroffen. Hij gaf aan als reden daarvoor het feit dat men niet kan weten of zijn hond dan wel een andere hond het wild heeft gevangen.

cAdiyy Inb Hatim (moge Allah tevreden met hem zijn) heeft verhaald dat de Profeet (zegening en vrede van Allah zij met hem) zei:

“Als je jouw hond erop heeft afgestuurd/losgelaten en de Naam van Allah heeft genoemd, waarna hij gevangen en gedood heeft, eet dan ervan, maar eet niet als hij ervan heeft gegeten, want hij heeft dan voor zichzelf gevangen. Als hij zich tussen honden bevindt over welke de Naam van Allah niet is genoemd, waarna zij gevangen en gedood hebben, eet dan niet, want je weet niet welke van hen gedood heeft. En als je wild hebt geschoten en je vindt het na een dag of twee zodanig dat er geen sporen op zijn lichaam zijn dan die van jouw pijl, eet dan, maar eet niet als het in water is terechtgekomen.”

Verhaald door Boekhari, nr. 5167 en Moslim, nr. 1912.

Ibn Qayyim (moge Allah hem begenadigen) zei:

… Vervolgens het tweede soort:

De Istishaab* (lees: het behoud) van de beschrijving (lees: eigenschappen) die het oordeel bevestigt, totdat het tegenovergestelde wordt bewezen.

Dit geldt wel als bewijs. Bijvoorbeeld de istishaab van het oordeel van reinheid en het oordeel van het verbreken van reinheid, de istishaab van het voortbestaan van het huwelijk, het voortbestaan van eigendom en de werking van rechtsverbintenis, totdat het tegenovergestelde bewezen wordt. De Wetgever heeft in de volgende overlevering aangegeven het oordeel daaraan te verbinden:

“Als je het [wild] verdronken treft, eet dan niet, want je weet niet of het door water of door jouw pijl is gedood.” en “Als hij zich tussen honden bevindt, eet dan niet, want je hebt de Naam van Allah over jouw hond genoemd en niet over andere honden.”

Gezien verbod het uitgangsbeginsel is met betrekking tot geslachte dieren en omdat getwijfeld wordt of de voorwaarde voor toelaatbaarheid aanwezig is, behoudt het wild het [oordeel van] verbod als uitgangsbeginsel.

Iclaam al-Mowaqqicien, deel 1, pagina 339-340.

Ten vierde:

In het geval dat de stoffen kunstmatig of plantaardig zijn, mogen ze gebruikt worden in die producten, tenzij ze zelf of in combinatie met andere stoffen schadelijk of giftig zouden zijn.

Sjeikh Mohammad Ibn Saleh Al-cOthaymin (moge Allah hem begenadigen) zei:

“Er is niets mis met het gebruik van lippenstift, omdat [in zaken] toelaatbaarheid het uitgangsbeginsel is, totdat het verbod bewezen wordt… maar als bewezen wordt dat hij schadelijk is voor de lippen, dat hij ze uitdroogt of ontvet, dan wordt hij in dit geval afgekeurd. Ik ben geïnformeerd dat het wellicht de lippen doet barsten. Als dit bewezen wordt, [dan dient men te weten dat] het afgeraden is voor de mens om te doen wat schadelijk voor hem is.”

Fatawa Manar Al-Islam, deel 3, pagina 831.

Ten vijfde:

Het is verplicht voor de moslim om zijn eten, drinken, kleding en alle zaken in zijn leven door te lichten. Hij moet ervoor zorgen dat zijn bezit halal en goed is. Hij moet ervoor zorgen dat wat hij eet en drinkt behoort tot hetgeen zijn Heer voor hem heeft toegestaan. Hij moet in alle zaken van zijn leven ervoor zorgen dat hij niet afwijkt van de Koran en de Soennah.

Men dient onderscheid te maken tussen de zaken die in het [dagelijkse] leven gebruikt worden en de geslachte dieren. Het uitgangsbeginsel bij de eerste is toelaatbaarheid, totdat het tegenovergestelde wordt bewezen. [In tegendeel], bij geslachte dieren is verbod het uitgangsbeginsel, totdat het tegenovergestelde wordt bewezen, zoals hierboven vermeld staat in het citaat van Ibn al-Qayyim.

Varkensvet

De geleerden van de Permanente Commissie zeiden, nadat ze werden gevraagd over varkensvet dat zit in sommige soorten zeep en tandpasta:

“We hebben niets kunnen vernemen via een betrouwbare weg, dat sommige verzorgingsmiddelen** zoals zeep van het merk Camay en Palmolive en tandpasta van het merk Colgate enige varkensvet bevatten, maar we horen slechts geruchten daarover.

Ten tweede:

Het uitgangsbeginsel in deze zaken is reinheid en toelaatbaarheid voor gebruik, totdat bevestigd wordt via een betrouwbare weg dat ze vermengd zijn met varkensvet of iets vergelijkbaars qua onreinheid en verbod op gebruik. Op dat moment wordt het gebruik ervan verboden, maar als het om een bericht gaat dat slechts een gerucht is, dat niet bevestigd is, dan dient het gebruik ervan niet vermeden te worden.

Ten derde:

Wie er zeker van is dat verzorgingsmiddelen vermengd worden met varkensvet, is verplicht het gebruik ervan te vermijden en wat daarmee gecontamineerd is te wassen. Voor wat betreft de gebeden die hij had verricht ten tijde van het gebruik van deze middelen, hoeft hij ze niet over te doen, aldus de meest correcte uitspraak van de geleerden.”

Sjeikh Abdulcaziz Ibn Baz, Sjeikh Abdur-Razzaq cAfifi, Sjeikh Abdullah Ibn Ghadyan, Sjeikh Abdullah Ibn Qacood.

Fatwa’s van de Permanente Commissie, deel 5, pagina 385-386.

Tevens zeiden zij:

“Er wordt veel gepraat over industriële kaas en dat hij varkensvet bevat. Het is niet bewezen bij ons dat hij varkensvet bevat. Toelaatbaarheid is het uitgangsbeginsel in zaken. Wie zich ervan vergewist heeft of grote vermoeden heeft dat hij varkensvet bevat, mag hem niet gebruiken.”

Sjeikh Abdulcaziz Ibn Baz, Sjeikh Abdur-Razzaq cAfifi, Sjeikh Abdullah Ibn Ghadyan, Sjeikh Abdullah Ibn Qacood.

Fatwa’s van de Permanente Commissie, deel 22, pagina 111.

Sjeikh Mohammad Ibn Saleh Al-cOthaymin (moge Allah hem begenadigen) werd gevraagd:

“Wij zijn bepaalde folders tegengekomen waarin staat dat sommige zeep van varkensvet wordt gemaakt. Wat is uw mening hierover?”

“Mijn mening is dat toelaatbaarheid het uitgangsbeginsel is in alles wat Allah voor ons op aarde heeft geschapen, omdat  Hij (Verheven zij Hij) zegt:

“Hij is Degene die alles wat op aarde is voor jullie heeft geschapen.” Soerat al-Baqara, vers 29.

Als iemand beweert dat dit verboden is wegens zijn onreinheid of iets anders, dan dient hij met bewijs te komen. Dat wij alle waanideeën en alles wat wordt gezegd gaan geloven is nergens op gegrond. Als hij zegt: “Deze zeep is van varkensvet gemaakt.”, dan zeggen wij tegen hem: “Kom met bewijs!” Indien bewezen wordt dat hij voor het merendeel uit varkensvet bestaat, zijn wij verplicht om hem te vermijden.”

Liqaa’ al-Baab al-Maftouh, deel 31, vraag nr. 10.

En Allah weet het beste.
_____

* Istishaab is afgeleid van het woord ‘Sohbah’ (gezelschap).

  • Taalkundige betekenis: vergezeld zijn van.
  • Definitie: het voortduren van de bevestiging van wat bevestigd is en van de ontkenning van wat ontkend is.

** Er staat letterlijk: reinigingsapparaten.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie

Belangrijke note van de redactie

Over de halalwaardigheid van dierlijke gelatine (in het bijzonder over het vraagstuk of er bij de productie ervan wél of geen sprake is van chemische transformatie: een proces dat in het Arabisch Istihaalah wordt genoemd) bestaat er een meningsverschil onder de islamitische geleerden. Onderstaand islamitisch-juridisch decreet (fatwa) staat het consumeren van (varkens)gelatine wél toe.

Wij volgen echter de mening dat er bij (varkens)gelatine géén sprake is van Istihaalah (chemische transformatie op moleculair niveau) en dat ook gelatine afkomstig moet zijn van islamitisch-ritueel geslachte halal dieren (oftewel een halal oorsprong moet hebben). Vanuit onze positie als kenniscentrum en doorgeefluik van islamitische kennis publiceren we voor de volledigheid ook de onderstaande mening. 

Meer artikelen over dit specifieke onderwerp:

Karmijn wordt gewonnen uit een soort schildluis die woont op, en zich voedt met schijfcactussen.

Vraag

Het is tegenwoordig moeilijk – en vooral voor ons moslims die in het Westen wonen – om snoep te vinden die vrij is van bepaalde haram (verboden) ingrediënten of toevoegingen. De meeste soorten snoep bevatten namelijk gelatine. Er is tevens een andere stof, genaamd karmijn, die wordt gebruikt om bepaalde snoep van een rode kleur te voorzien. Ons is verteld dat deze stof wordt gewonnen uit vrouwelijke luizen (vlooien), maar veel moslims weten dit niet. Wat is het oordeel van de islamitische wetgeving hieromtrent? Is het toegestaan om snoep te eten die deze stof bevat?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

Ten eerste:

Gelatine wordt onderverdeeld in [twee soorten]:

  1. plantaardige gelatine: er is niets mis met het gebruik hiervan noch in het nuttigen van voedsel dat dit [soort gelatine] bevat.
  2. dierlijke gelatine: deze behoeft specifieke uitleg; maar hoe dan ook er is niets mis met het nuttigen van het [voedsel] dat haar bevat, want zelfs als zij afkomstig is van een dood dier en vergelijkbaar verboden voedsel, deze zijn al omgezet in een andere stof met afwijkende eigenschappen en kenmerken.

Voor een uitgebreider antwoord op je vraag met betrekking tot gelatine: zie de vraag Het consumeren van dierlijke glycerine of gelatine (standpunt: varkensgelatine is halal).

Ten tweede:

Wij hebben niets kunnen achterhalen met betrekking tot de juistheid van hetgeen u heeft verteld over karmijn en dat deze gewonnen wordt uit vrouwelijke luizen. Zelfs als aangenomen wordt dat dat wel het geval is: als de snoep niet schadelijk is dan is er toch niets mis met het nuttigen ervan. Dit omdat, zoals hierboven is vermeld, de verboden stof is overgegaan in een andere stof.

Over de onreinheid van dode luizen bestaat een meningsverschil tussen de fiqh-geleerden (islam-juristen). Sommige van hen zeggen dat ze onrein zijn, omdat ze bloed bevatten en omdat bloed hun voedsel is. Anderen zeggen dat ze rein zijn door ze te vergelijken met vliegen, maar er bestaat wel consensus tussen hen over het verbod op het eten ervan.

Ad-Demiri, moge Allah hem begenadigen, zei: “Het eten van luizen is haram op basis van consensus.”

Einde van het citaat uit Hayat al-Hayawan al-Kobra, deel 2, pagina 118, nummering van al-Shamela (elektronische bibliotheek).

Een kilo karmijn bevat ongeveer 140.000 (vrouwelijke) luizen.

Het is haram om luizen te eten net zoals het haram is om maitah (een dier dat niet volgens het islamitische ritueel is geslacht) te eten en alcohol te drinken. Maar als ze door middel van behandeling in een andere stof zijn omgezet, dan is er niets mis met het nuttigen van die stof, zoals hierboven is vermeld.

Men dient te weten dat het uitgangsbeginsel voor deze eetwaren en dranken is dat ze halal zijn, en dat niet op basis van vermoedens gezegd kan worden dat iets daarvan verboden is. Er kan evenmin gezegd worden dat de meeste snoep gelatine bevat, want dit is in strijd met de werkelijkheid. Indien een persoon [uit godsvrucht] zaken die gelatine of karmijn bevatten wil vermijden, zal hij zeker een uitweg en [genoeg] capaciteit vinden in andere soorten snoep.

En Allah weet het beste.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie

Vraag

Ik heb servies gekocht met afbeeldingen erop. Wat is het religieuze oordeel hierover?

Antwoord

Het is vandaag de dag onvermijdelijk. Afbeeldingen zijn overal op te vinden, zoals op servies, verpakkingsdozen voor eten, boeken, kranten e.d. Ook treffen wij afbeeldingen aan op producten die gegeten worden, zoals koekjes in de vorm van vissen of hazen.

Mijn oordeel hierover is dat op het moment dat men deze producten aanschaft vanwege deze afbeeldingen, dan is dit ongetwijfeld haram (verboden). Dit geldt ook als men tijdschriften koopt slechts vanwege de afbeeldingen. Koopt men deze echter vanwege de inhoud of om gewoon het nieuws te lezen, dan hoop ik dat hier niets op tegen is. Ik zeg dit vanwege het ongemak (dat een volledig verbod zou opleveren). Zo zegt de Verhevene (interpretatie van de betekenis):

“Hij heeft jullie geen ongemak voorgeschreven in het geloof.” (Soerat al-Hadj:78)

Het moet niet de bedoeling zijn dat men deze zaken koopt vanwege de afbeeldingen en men moet hier ook geen acht op slaan. Hetzelfde geldt voor servies, verpakkingsdozen voor eten ed. Hierover kunnen we zeggen: Het plaatsen van afbeeldingen op dit soort zaken is eigenlijk een vorm van minachting (is dus niet verering of aanbidding). Om deze reden kan deze dan ook niet geplaatst worden onder de categorie haram.

Sheikh Mohammed ibnoe Saalih al-Oethaymien
ash-Sharh ul-Moemti, boekdeel 2, blz.206

Al-Yaqeen.com

Vraag

Mag ik plaatsnemen aan een tafel waar alcohol geserveerd wordt?

Antwoord

Alle lof zij Allah.

Het is voor een moslim niet toegestaan om plaats te nemen in een zitting waar gezondigd wordt. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

“En ook degenen die geen valsheid bijwonen.” (Soerat al-Foerqaan: 72)

Oftewel, zij wonen geen zittingen van valsheid bij. Ook zegt Allah (interpretatie van de betekenis):

“En Hij heeft jullie reeds in het Boek geopenbaard, dat als jullie de Tekenen van Allah horen en zij worden verworpen en bespot dat jullie niet met hen die dit doen blijven zitten, totdat zij op een ander gesprek overgaan. Anders zouden jullie als hen zijn. Waarlijk, Allah zal de huichelaars en de ongelovigen allen in de Hel verzamelen.”

(Soerat an-Nisaa’: 140)

Hieronder valt ook het plaatsnemen aan een tafel waar alcohol wordt geserveerd. De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd:

“Laat degene die gelooft in Allah en de Dag des Oordeels geen plaatsnemen aan een tafel waarop alcohol gedronken wordt.” (at-Tirmidhi)

Islamkennis.nl

Vraag

Wat is de regelgeving op het eten van paardenvlees?

Antwoord

Alle lof zij Allah.

De meerderheid van de geleerden is van mening dat het toegestaan is om paardenvlees te eten vanwege de overlevering die daarover is verhaald. Er is overgeleverd van Djaabir ibnoe cAbdillaah dat hij zei: “Op de dag van Khaybar verbood de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) het eten van het vlees van tamme ezels, maar hij verleende toestemming met betrekking tot paarden.”

(al-Boekhaarie en Moeslim)

Er is verhaald dat Asmaa’ bintoe abie Bakr zei: “Ten tijde van de Profeet (vrede zij met hem) slachtten we een paard en aten het op.”

(al-Boekhaarie en Moeslim)

Er is overgeleverd dat Djaabir zei: “We reisden met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en we waren gewoon om paardenvlees te eten en hun melk te drinken.”

(ad-Daaraqoetnie en al-Bayhaqie.
Imam an-Nawawie zei: “Met een Sahieh Isnaad.”)

Andere geleerden – inclusief Aboe Haniefah en zijn twee metgezellen – zijn van mening dat het afkeurenswaardig is om paardenvlees te eten. Zij haalden een Koranvers en een overlevering aan als bewijs hiervoor. Het betreft het volgende vers (interpretatie van de betekenis):

“En (Hij schiep) het paard, de muilezel, en de ezel, zodat jullie erop kunnen rijden en (zij zijn) als een sieraad…” (Soerat an-Nahl: 8)

Zij zeiden: “Hij zei niets over het eten van hen, maar Hij vermeldde wel het eten van veedieren in een voorafgaand vers (interpretatie van de betekenis):

“En Hij schiep het vee voor jullie: warmte en nut zijn erin, en jullie eten ervan.” (Soerat an-Nahl: 5)

De geleerden reageerden daarop door op te merken dat het benoemen van het berijden en versieren niet betekent dat dit hun enige voordelen zijn. Deze twee zijn eerder uitverkoren om vermeld te worden, omdat paarden in de meeste gevallen hiervoor gebruikt worden. Dit is zoals het vers waarin Allah, de Verhevene, zegt (interpretatie van de betekenis):

“Verboden voor jullie zijn het kadaver, het bloed en het vlees van het varken…” (Soerat al-Maa’idah: 3)

Vlees wordt hier genoemd omdat dat hetgeen is wat in de meeste gevallen wordt gegeten. De moslims zijn het er unaniem over eens dat het vet, bloed en alle andere delen van het varken ook verboden zijn. En zij zeiden: “Dus Allah maakt geen melding van draaglast op paarden, hoewel Hij met betrekking tot veedieren zegt (interpretatie van de betekenis):

“En zij dragen lasten voor jullie…” (Soerat an-Nahl: 7)

Dit betekent niet dat het Haraam is om paarden te gebruiken om gewicht te vervoeren.”

(al-Madjmoe’)

De overlevering die zij aanhalen is de overlevering die is verhaald van Khalied ibn ul-Walied, dat hij zei: “De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) verbood het vlees van paarden, muildieren en ezels, en ieder wild dier dat slagtanden heeft.”

(Aboe Daawoed, an-Nasaa’ie en Ibnoe Maadjah)

Dit is een zwakke (Da’ief) overlevering en is zo geclassificeerd door Sheikh al-Albaanie in Dacief Abie Daawoed.

Al-Haafidh Moesa ibn Haroen zei: “Dit is een zwakke overlevering.” Al-Boekhaarie zei: “Deze overlevering vereist nader onderzoek.”

Al-Bayhaqie zei: “Dit is een Moedtarab (wisselvallige) Isnaad (keten), en voeg daaraan toe dat dit in strijd is met de overleveringen van betrouwbare overleveraars die zeggen dat het eten van paardenvlees is toegestaan. Al-Khattaabie zei: “Er is iets mis met zijn Isnaad.” Aboe Daawoed zei: “Deze overlevering is Mansoekh (opgeheven).” An-Nasaa’ie zei: “De overlevering waarin staat dat het (eten van paardenvlees) is toegestaan, is degelijker. Het is waarschijnlijker – als dit Sahieh is – dat het opgeheven is vanwege hetgeen is vermeld in de Sahieh overlevering: “Toestemming werd gegeven om paardenvlees te eten.”

(al-Madjmoe’, boekdeel 9, blz. 5-7)

En Allah weet het beste.

Al-Yaqeen.com
Islamqa.com

Vraag

Is het uitwendig gebruik van parfums, die een bepaalde hoeveelheid alcohol bevatten, toegestaan om er wonden mee schoon te maken?

Antwoord

Het antwoord op deze vraag vereist verduidelijking op twee punten:

Ten eerste: Is al-Khamr (alcohol) onrein of niet?

De geleerden verschillen hierover van mening. De meesten van hen zeggen dat alcohol van zichzelf onrein is. Dat betekent dat wanneer alcohol op de kleding of het lichaam terecht komt, dat gereinigd dient te worden.

Er zijn ook geleerden die menen dat alcohol fysiek niet onrein is, omdat er juridisch bewijs nodig is om iets tot fysiek onrein te classificeren. In dit geval is daar geen bewijs voor. En als middels juridisch bewijs niet wordt bevestigd dat alcohol onrein is, dan is het feitelijk rein.

Sommigen zouden kunnen zeggen dat het bewijs te vinden is in de Koran. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

“O jullie die geloven, de bedwelmende middelen (alle alcoholische dranken), het gokken, de afgodsbeelden en de pijlen zijn onreinheden behorende tot het werk van de Shaytaan. Dus vermijd deze, opdat jullie succesvol zullen zijn.” (Soerat al-Maa’idah: 90)

En Ridjs betekent onreinheden, zoals Allah de Verhevene zegt (interpretatie van de betekenis):

“Zeg (O Mohammed): “In datgene wat aan mij is geopenbaard, tref ik niets aan dat verboden is om gegeten te worden door iemand die dat eet, behalve als het om een dood dier gaat of om stromend bloed of om varkensvlees. Waarlijk, dit (varkensvlees) is onrein of (als het gaat om) een verdorvenheid waarover (tijdens het slachten) de naam van een ander dan Allah is genoemd.” (Soerat al-Ancaam: 145)

Dat wil zeggen dat het kadaver, stromend bloed en varkensvlees onreinheden zijn. En het bewijs dat Ridjs in dit vers staat voor onrein, is de uitspraak van de Profeet (vrede zij met hem) over de huid van het dode dier. Namelijk dat het middels water moet worden gereinigd. De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: “Het (water) reinigt het.” Deze uitspraak is een bewijs dat het onrein was. En deze zaak is goed bekend bij de geleerden.

Maar als antwoord hierop kan er gezegd worden dat met Ridjs hier de spirituele onreinheid wordt bedoeld, en dus niet de fysieke. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

“Onreinheden behorende tot het werk van de Shaytaan.” (Soerat al-Maa’idah: 90)

Aanvullend bewijs is het feit dat het gokken, de afgodsbeelden en de pijlen om te verloten fysiek niet onrein zijn. En de beschrijving Ridjs hier is voor alle vier: alcohol, gokken, afgodsbeelden en de pijlen om te verloten. En als de beschrijving geldt voor al deze vier zaken, dan is de regelgeving voor allen hetzelfde.

Degenen die menen dat alcohol fysiek rein is, voeren ook een ander bewijs aan uit de Soennah. Toen het verbod op alcoholische dranken werd geopenbaard, heeft de Profeet (vrede zij met hem) de mensen niet bevolen om het vat (waar de alcohol in zat) schoon te wassen. Zo ook de metgezellen. Zij leegden de vaten met alcohol uit op de markten. En als alcohol onrein zou zijn geweest, dan zouden zij de vaten niet geleegd hebben op de markten, want dan zou onzuiverheid zich over hen verspreiden.

Ten tweede: Aangezien nu duidelijk is dat al-Khamr fysiek niet onrein is – en dat is het meest correcte naar mijn mening – is het spiritueel onrein. Dit omdat de alcohol die bedwelmend kan werken al-Khamr is, zoals de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: “Alles wat bedwelmt, is al-Khamr.”

En als al-Khamr verwerkt is in drank of een levensmiddel, doordat het hiermee vermengd is om er smaak aan te geven, dan is dat duidelijk verboden gesteld door de Koran en is hierover consensus onder de geleerden.

Maar indien het gebruikt wordt voor andere zaken, bijvoorbeeld als desinfecteermiddel, dan zijn hier meningsverschillen over. En degene die het vermijdt, is verstandig. Maar ik kan niet zeggen dat het verboden is. Ik maak er zelf geen gebruik van, behalve wanneer het noodzakelijk is, zoals voor het desinfecteren van wonden en dergelijke.

Sheikh Mohammed ibnoe Saalih al-‘Oethaymien

Al-Yaqeen.com