Kennisbank artikelen

Dit is een soort elektrisch aangedreven "fixatietunnel" waarmee bijvoorbeeld lammeren en geiten kunnen worden vastgezet zodat ze minder bewegingsvrijheid hebben gedurende o.a. de islamitisch-rituele slacht.

Dit is een soort elektrisch aangedreven “fixatietunnel” waarmee bijvoorbeeld lammeren en geiten kunnen worden vastgezet zodat ze minder bewegingsvrijheid hebben gedurende o.a. de islamitisch-rituele slacht.

Vraag

Wat is de regelgeving omtrent het bedwelmen van dieren vóór het slachten, zodat er geen oververmoeidheid ontstaat?

Antwoord

Het bedwelmen kan geen kwaad als hij het dier slacht zolang het nog leeft. Dit kan geen kwaad, maar er mag geen sprake zijn van kwelling. Het bedwelmen kan geen kwaad, maar kwellen door (het slachtdier) te slaan met een stok of een hamer op het hoofd of iets dergelijks, of met een pistool, dat hij het inschiet met een pistool: dit is kwelling dat niet is toegestaan. Maar dat hij (degene die slacht) het (dier) bedwelmd met iets waardoor het makkelijk te slachten is voor de slager, zonder dat het dier wordt gekweld, en dat hij het dier slacht vóórdat het sterft zonder twijfel, dan kan dit geen kwaad.

Vraagsteller: “Dus als het bedwelmen leidt tot kwelling dan is het verboden?”

Shaykh oel-Islaam ‘Abdoel-‘Aziez Bin Baaz: Het bedwelmen mag niet middels kwelling, maar je bedwelmt het met iets, zoals een drank of een spuit waarmee het bedwelmd wordt, zodat het zwak wordt in haar bewegingen en het de slager [slachter] in staat stelt om haar te slachten door de koe (bijvoorbeeld) op haar linkerzij te leggen. En het zelfde geldt voor schapen en kamelen. Hier is niets mis mee, omdat dit ten goede komt bij het slachten.

Binbaz.org.sa
Selefienederland.nl

Een pneumatisch (door luchtdruk aangedreven) penschiettoestel. De kogel schiet er niet uit maar maakt een gat in de kop met een diepte van ongeveer 5 cm schiet dan weer terug (net zoals een naald bij een naaimachine).

Een pneumatisch (door luchtdruk aangedreven) penschiettoestel. De kogel schiet er niet uit maar maakt een gat in de kop met een diepte van ongeveer 5 cm schiet dan weer terug (net zoals een naald die gekoppeld is aan een naaimachine en bij bediening door de stof schiet en weer terug).

Vraag

In vele landen worden dieren hard op de kop geslagen of worden zij verdoofd [bedwelmd] door [middel van] een elektrische schok, waarna zij geslacht worden. Is deze manier van slachten toegestaan?

Antwoord

Alle lof zij Allah en vrede en zegeningen zij met Zijn Profeet, diens familie en metgezellen.

Allereerst kunnen we zeggen dat als de bovengenoemde manieren ertoe leiden dat het dier overlijdt, het niet toegestaan is voor de moslim om het te nuttigen. Allah heeft dit in het volgende vers verboden (interpretatie van de betekenis):

“Verboden voor jullie zijn het kadaver, het bloed en het vlees van het varken en hetgeen waarover anders dan (de Naam van) Allah is uitgesproken, het gewurgde, het geslagene, het gevallene, het gestokene en dat waar de roofdieren van gevreten hebben, behalve wat jullie geslacht hebben.” 

(Soerat al-Maa’idah: 3)

De geleerden zijn het er unaniem over eens dat dit soort vlees niet genuttigd mag worden. Is het verdoofde dier daarentegen nog in leven, dan is het toegestaan het dier te slachten en het vlees ervan te nuttigen. Allah zegt immers met betrekking tot het gewurgde, het geslagene, het gevallene, het gestokene en dat waar de roofdieren van gevreten hebben:

“…Behalve wat jullie geslacht hebben (vóór het sterven van het dier).” 

(Soerat al-Maa’idah: 3)

Allah zondert dus de dieren uit die nog in leven zijn na de verdoving. Deze dieren zijn toegestaan om genuttigd te worden als zij op de juiste wijze geslacht worden. Komen zij te overlijden voor de slacht, dan zijn zij verboden geconsumeerd te worden.

Koppen

De top van de staaf van een penschiettoestel (links) en een kopslagtoestel (rechts). Bron: EFSA (2004c)

Ten tweede willen wij duidelijk stellen dat het verdoven (bedwelmen) van dieren op een voor hen pijnlijke manier, islamitisch niet toegestaan is. De Profeet (vrede zij met hem) heeft het namelijk verboden om dieren te pijnigen en te kwellen. Wij worden in het algemeen juist opgedragen goed en zacht in de omgang te zijn met dieren en in het bijzonder tijdens het slachten. Ibnoe Abbaas overlevert dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: “Neemt datgene met een ziel niet als doelwit.” (Moeslim)

In een andere overlevering van Moeslim overlevert Djaabir ibnoe Abdillaah: “De Profeet (vrede zij met hem) verbood het martelen van dieren…”

Ook heeft Imam Moeslim overgeleverd van Shaddaad ibnoe Aws dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: “Waarlijk, Allah heeft wat betreft alles goedheid voorgeschreven. Als jullie doden, doodt dan op de beste wijze en als jullie slachten, slacht dan op de beste wijze en laat eenieder van jullie zijn mes (goed) slijpen en het te slachten dier geruststellen.” 

Het is een persoon toegestaan, wanneer hij moeite heeft met het slachten van een dier, dit te verdoven (bedwelmen) en het vervolgens te slachten, mits het nog in leven is. Ook is dit toegestaan als zich een andere noodzaak voordoet.

En vrede en zegeningen zij met de Boodschapper van Allah.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie.

Een pneumatisch penschiettoestel: een vergelijkbare bedwelmingsmethode, hoewel bij het penschieten een gat in de schedel ontstaat met de dwarsdoorsnede van een balpen en een diepte van 5 cm.

Een pneumatisch penschiettoestel: een vergelijkbare bedwelmingsmethode, hoewel bij het penschieten een gat in de schedel ontstaat met de dwarsdoorsnede van een balpen en een diepte van 5 cm.

Het oordeel over het eten van dhabihah[1] die tegen het hoofd wordt geslagen [deze bedwelmingsmethode wordt kopslag, nokkeren of hameren genoemd] voordat het [slachtdier] geslacht wordt.

Vraag

Ik studeer in een niet-islamitisch land. Er wordt hier, zoals bekend is, niet op de islamitische wijze geslacht. Sommigen geven aan de uitspraak van de Boodschapper van Allah (zegeningen en vrede van Allah zij met hem) “Voor ons zijn twee soorten bloed en twee soorten maitah[2] halal gemaakt.” de volgende uitleg: [Ze zeggen] dat de twee soorten bloed betreffen lever en milt en dat het toegestaan is om ze te eten als ze afkomstig zijn van deze dieren, al zouden ze niet volgens de islamitische wijze zijn geslacht (met andere woorden maitah)! Wat is de sterktegraad van deze overlevering? En wat is de correcte uitleg daarvan? En als ik vlees wil kopen en de christelijke verkoper vraag over de slachtwijze, waarna hij antwoordt: “Het dier wordt eerst tegen het hoofd geslagen en wordt daarna gekeeld.” Zijn deze voorwaarden voldoende om te [mogen] kopen en hem te geloven zonder zelf met het blote oog te zien? (Iedereen die hier slacht is christen).

Antwoord

Lof zij Allah,

Ten eerste:

Imam Ahmed (5690) en Ibn Madjah (3314) hebben verhaald van Ibn Omar, moge Allah tevreden met hen zijn:

“De Boodschapper van Allah, zegeningen en vrede van Allah zij met hem, zei: “Voor ons is halal gemaakt twee [soorten] maitah en twee [soorten] bloed. De twee [soorten] maitah zijn walvis en treksprinkhanen en twee [soorten] bloed zijn lever en milt.” Sahieh verklaard door Al-Albany in Sahieh Ibn Madjah.

De overlevering geeft de toelaatbaarheid van het eten van lever en milt aan, ook al zijn zij [van bloed], maar daaruit kan men niet begrijpen dat lever en milt [die afkomstig zijn] van de maitah, mawqoethah[3], moetaraddiyah[4] of natiehah[5] halal zijn.

De betekenis van de overlevering is dus dat het eten van bloed verboden is, maar daarvan worden lever en milt uitgezonderd. Deze mogen dus gegeten worden, maar op voorwaarde dat zij afkomstig zijn van een dier dat op een islamitische wijze is geslacht. Als dat niet is gebeurd, dan zijn zij haraam,want ze zijn dan maitah. Lever die afkomstig is van een dier is niet halal, tenzij het dier zelf halal is.

Maitah is haraam verklaard bij bewijsteksten [uit de Koran] en bij consensus. Allah zegt immers:

“Voor jullie is verboden gemaakt het kadaver, het bloed, het varkensvlees, hetgeen waarover een andere dan Allah is aangeroepen [bij het slachten], het gewurgde, hetgeen dood is geslagen, hetgeen is doodgegaan aan een [harde] val, hetgeen dood is gegaan aan een hoorngevecht en hetgeen door de leeuwachtige[5] is gegeten, behalve datgene dat jullie [vóór de dood] op de islamitische wijze hebben geslacht.” Soerat al-Maa’idah, vers 3.

Wat niet op de islamitische wijze is geslacht, maar een natuurlijke dood, elektrische schok, slaan of verdrinking het leven laat is dus maitah en is niet halal.

Ten tweede:
Voorwaarde voor halal-zijn van een door een moslim of kitaabiy[6] geslacht dier is dat hij de hals[slag]aders snijdt, en als hij daarbij ook luchtpijp en slokdarm snijdt, dan zou dat nog completer zijn voor het slachtproces.

Wat betreft het slaan [kopslag] van het dier tegen zijn hoofd vóór het slachten, dit behoeft specifieke uitleg:

Als het dier wordt geslacht terwijl het nog leeft, is het toegestaan om het te eten, zoals in het geval van een lichte slag, waarna men zich haast om het meteen te slachten.

De top van de staaf van een penschiettoestel (links) en een kopslagtoestel (rechts). Bron: EFSA (2004c)

De top van de staaf van een penschiettoestel (links) en een kopslagtoestel (rechts). Bron: EFSA (2004c)

En als het slachten na de dood van het dier plaatsvindt, dan is het niet toegestaan om het te eten. Het oordeel van de mawqoethah is dan daarop van toepassing. De mawqoethah is “het dier dat dood gestenigd is of met een steen of stok dood wordt geslagen zonder tathkiyyah[7].” Alzo werd verhaald van Ibn Abbas, Al-Hassan, Qatadah, ad-Dahhaak en as-Soeddiy. Zie Tafsier al-Qortobi (6/46).

Het bewijs hiervan wordt aangegeven door het volgende Koranvers: Allah zegt (betekenis): “Voor jullie is verboden gemaakt het kadaver, het bloed, het varkensvlees, hetgeen waarover een andere dan Allah is aangeroepen [bij het slachten], het gewurgde, hetgeen dood is geslagen, hetgeen is doodgegaan aan een [harde] val, hetgeen dood is gegaan aan een hoorngevecht en hetgeen door de leeuwachtige[8] is gegeten, behalve datgene dat jullie [voor de dood] op de islamitische wijze hebben geslacht.” Soerat al-Maa’idah, vers 3.

Zijn uitspraak (betekenis): “behalve datgene dat jullie [vóór de dood] op de islamitische wijze hebben geslacht” is een uitzondering die aanduidt het halal-zijn van het gewurgde, hetgeen dood is geslagen, hetgeen is doodgegaan aan een [harde] val, hetgeen dood is gegaan aan een hoorngevecht en hetgeen door de leeuwachtige is gegeten, wanneer het op de islamitische wijze is geslacht, terwijl het nog in leven is.

Met ‘leven’ wordt hier bedoeld: het stabiele leven. Dit is te herkennen aan zijn bewegingen tijdens het slachten en aan het wegstromen van het bloed uit het dier.

Ibn Qodamah, moge Allah hem begenadigen, zegt in de Moeghni (322/9):

“Het gewurgde, hetgeen dood is geslagen, hetgeen is doodgegaan aan een [harde] val, hetgeen dood is gegaan aan een hoorngevecht, hetgeen door de leeuwachtige is gegeten en hetgeen door een ziekte is getroffen, waarna het daaraan dood gaat zijn haraam, tenzij het op tijd op de islamitische wijze wordt geslacht. Dit omdat Allah zegt: Behalve wat jullie [op de islamitische wijze] hebben geslacht.’

In de overlevering van de slavin van Ka’b staat: “Dat één van haar schapen werd getroffen, waarna zij op tijd erbij was en het met een steen slachtte. De Profeet werd daarover gevraagd [voor zijn oordeel], waarna hij zei: ‘Eet het.’ Als het [dier] niet meer aan levens[tekenen] vertoont dan ‘zoals de beweging van een geslacht dier’, dan is het voor islamitische slachten niet vatbaar. Maar als het een stabiel leven vertoont, dat het mogelijk is om het te slachten, dan is het wel halal, wegens de algemeenheid van het Koranvers en de overlevering. Dit afgezien van het feit of men wel kan weten of het dier zou kunnen leven of niet. Ook dit wegens de algemeenheid van het Koranvers en de overlevering, en omdat de Profeet, zegeningen van Allah en vrede zij met hem, niet naar uitleg en details heeft gevraagd.

Ibn Abbas zei over een wolf die een schaap aanvalt en zijn buik openbijt, waarna zijn ingewanden op de grond vallen, maar ze wordt op tijd met een steen gekeeld. Hij zei: ‘Men gooit wat op de grond is gevallen weg en eet de rest.’

Ahmed zei over een dier dat een ander dier zwaar verwondt, zodat het doodstekenen vertoont, maar de ziel heeft het dier nog niet verlaten en het wordt daarna geslacht. Hij zei: ‘Als het bewegingen maakt met zijn staart en haar oogleden beweegt en als het bloed wegvloeit, hoop ik inshaa Allah dat er niets mis is met het eten ervan.’

Dit is ook verhaald met dezelfde keten van overleveraars van Akil Ibn Omair en Tawoes. Zij zeiden ‘Als het beweegt’ en zeiden niet ‘Als het bloed wegvloeit’. Dit is de mening van Aboe Haniefah.

Ismail Ibn Said zei: ‘Ik vroeg Ahmed over een ziek schaap, waarvan men bang is dat het doodgaat, waarna zij het hebben geslacht, maar ze wisten niets over zijn [leven], behalve dat zij op zwakke wijze haar oogleden, haar ‘hand’, haar ‘voet’ of haar staart heeft bewogen, waarna het bloed wegvloeide. Hij zei: ‘Er is niet mis mee’.” Einde citaat.

En dientengevolge:
Als je je ervan vergewist hebt dat het dier, nadat het tegen het hoofd is geslagen, wordt geslacht, terwijl het nog leeft, dan is er niets mee om het te eten. Deze vergewissing wordt gerealiseerd door het zien met het blote oog of door het vragen van een betrouwbare moslim.

Als jou duidelijk is geworden dat zij het dier slachten, nadat het het leven heeft verlaten, dan is het eten ervan niet halal.

En Allah weet het beste.

1) Thabihah: het geslachte dier.

2) Kadaver [maitah]: hier wordt bedoeld een dood dier dat niet op de islamitische wijze is geslacht.

3) Mawqoethah: zie hieronder.

4) Moetaraddiyah: een dier dat is doodgegaan aan een [harde] val.

5) Natiehah: hetgeen dood is gegaan aan een hoorngevecht

6) Kitaabiy: iemand van Ahloe al-Kitaab, oftewel een (belijdende) Jood of christen.

7) Thakaat of at-Tathkiya: het kelen, waarbij de hals[slag]aders, slokdarm en keel worden doorgesneden.

8) Leeuwachtigen: islamitische verzamelnaam voor wilde dieren met slagtanden en klauwen, zoals leeuwen, tijgers, wolven, hyena’s enz.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie.

Alcohol

© Talk To Frank [Talktofrank.com]

Een christen die vraagt naar de aanleiding voor het absolute verbod op khamr (bedwelmende drank)

Vraag

Als we vragen stellen over de aanleiding van het verbieden van khamr1 in de islam wordt ons verteld dat zij het verstand doet verliezen. Maar het nuttigen van een klein glaasje daarvan om de zoveel maanden zal toch geen enkel schadelijk effect hebben? Sommige geleerden zeggen dat een geringe hoeveelheid daarvan juist goed is voor het hart. Waarom dan dit absolute verbod, zelfs op het drinken van maar één druppel? De mens heeft toch het verstand om te weten hoe hij zijn daden kan beheersen en te stoppen met drinken voordat hij dronken wordt? En waarom stelt de islam als voorwaarde voor de moslims om afstand te nemen van khamr en varkensvlees om hun religie [voor hen] goed te maken, en zich niet beperkt tot het verduidelijken van de nadelen daarvan en de keus niet laat aan de mensen zelf?

Antwoord

Ten eerste:

Je bent welkom op onze site zoekende en vragende naar de waarheid. Wij vragen Allah (Verheven is Hij) dat ons antwoord toereikend zal zijn en dat na het lezen daarvan en na een eerlijke en neutrale overpeinzing jou de wijsheid en de compleetheid van de islamitische sharia (wetgeving) duidelijk zal worden, waardoor je je gaat bedenken en naar de waarheid gaat zoeken en deze gaat volgen.

Ten tweede:

Het staat vast in onze islamitische sharia dat zij (de sharia) is gekomen om de voordelen te verwerven en deze te vermeerderen en de nadelen te weren en te verminderen. Datgene wat nuttig is of waarvan het nut overheerst is halal en datgene wat schadelijk is of waarvan de schade overheerst is haram. Khamr behoort onbetwist tot de tweede categorie.

Allah zegt: “Zij ondervragen je naar khamr en kansspel, zeg: ,,Ze bevatten veel zondigheid en [bepaalde] nuttigheden voor de mensen, en hun zondigheid is [echter] groter dan hun nuttigheid.” al-Baqarah, vers 219.

De nadelen van khamr en haar verderf behoren tot de zaken die bij iedereen bekend zijn, of het nu gaat om geleerden of onwetenden. Tot de nadelen van khamr behoort datgene wat Allah (verheven is Hij) [in de Koran] heeft vermeld:

“O jullie die geloven, khamr, kansspel, afgoden en toverpijlen, zijn slechts een onreinheid die tot de daden van de Satan behoort, vermijd ze opdat jullie zullen slagen. De Satan wil slechts vijandschap en haat middels khamr en kansspel tussen jullie doe ontstaan, en hij wil jullie weren van het gedenken van Allah en van het gebed, zullen jullie dan ophouden?!” Soerat al-Maa’ida, verzen 90-91.

In deze twee verzen bevestigt Allah (verheven is Hij) op een uitermate wijze het verbod op khamr, want Hij vergelijkt haar met afgoden en toverpijlen en deze behoren tot de symbolen van afgoderij welke wijdverspreid was op het Arabische Schiereiland in het pre-islamitische tijdperk, en heeft ze gerekend tot de daden van de Satan, van wie de daden niets anders zijn dan onzedelijkheid en euvel. Ook heeft Hij [ons] geboden om ze te vermijden en heeft het vermijden daarvan [tot] de weg van succes gemaakt. Hij heeft tevens zijn religieuze nadelen genoemd, [namelijk] de verhindering om de islamitische plichten en deugden te verrichten zoals het gedenken van Allah en het gebed.

Khamr brengt veel nadelen met zich mee, zodat onze Profeet (vrede zij met hem) er terecht over heeft gezegd:

“Khamr is de moeder der viezigheden.” De overlevering is hassan (redelijk sterk) en is vermeld door al-Albani in de Silsilah as-Sahihah, onder nummer 1854.

Tevens zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem):

“Khamr is de moeder der onzedelijkheden en de grootste der zonden, wie haar drinkt zal ontucht plegen met zijn moeder, zijn tante [van de kant van de moeder] en zijn tante [van de kant van de moeder].” De overlevering is hassan wegens andere overleveringen die haar ruggensteunen, aldus al-Albani in de Silsilah as-Sahihah, onder nummer 1853.

Dit is mede een bewijs dat onze Profeet Mohamed (vrede zij met hem) waarheid sprak. Datgene waarover hij ons heeft geïnformeerd is immers daadwerkelijk gebeurd. Heeft u niet het bericht vernomen van die jongeman die dronken thuiskwam en geslachtsgemeenschap heeft gehad met zijn moeder, nadat hij een mes pakte en dreigde zelfmoord te plegen als ze niet zou meewerken. Zij gaf hem gehoor uit erbarmen. Nadat hij nuchter werd en besefte wat er gebeurde pleegde hij [alsnog] zelfmoord.

Kijk naar zijn einde na het drinken van khamr: ontucht met zijn moeder en zelfdoding! Moge Allah ons behoeden.

De Encyclpaedia Britannica vermeldt dat de meeste gevallen van incestueuze misbruik van bijvoorbeeld zussen, moeders of dochters plaatsvinden onder invloed van alcohol.

En voor wat betreft de bewering dat het nuttigen van weinig khamr goed is voor het hart, zeggen wij het volgende:

Ten eerste:

Onderzoek heeft uitgewezen dat wat er wordt gezegd over de voordelen van khamr voor het hart en dat zij slagaders verruimt is niets anders dan een grote fout, want khamr verruimt niet de kransslagaders die het hart van bloed voorzien zoals men voorheen dacht, maar verruimt slechts de bloedvaten die onder de huid zitten en vernauwt juist de kransslagaders door vetten en cholesterol zich tegen de binnenzijde ervan te laten afzetten, en zodoende helpt zij hartberoerte en hartkrampen ontstaan, en vooral in combinatie met roken dat op zijn beurt de slagaders helpt samentrekken en de bloedsomloop bemoeilijkt.

Bedwelmende dranken hebben [ook rechtstreeks] invloed op het hart zelf, want zij leiden tot hartvergiftiging en hartfalen, vooral na het nuttigen van kobalt-houdend bier. Tevens raakt het hart ontstoken door het opraken van VB1 als gevolg van alcoholverbranding.

Ten tweede:

Dit voordeel en dit nut die men zich inbeeldt kan men verkrijgen zonder khamr waarvan de zondigheid en schade meer zijn dan haar goedheid en voordelen.

Ten derde:

Men zegt ook dat het voordeel van khamr voor het hart waar men over praat is terug te voeren op de fruit waarvan de kharm is gemaakt, zoals druiven, appels en dergelijke. Men kan dus deze voordelen verkrijgen uit dit voedsel in zijn [oorspronkelijke] vorm die door Allah halal is gemaakt, zonder deze tot khamr om te vormen.

Ten vierde:

Het afwegen van dat nut voor het hart – mocht dat waar zijn – tegen de grote vernietigende nadelen voor de gezondheid van de mens, welke men te weten kan komen door het raadplegen van ieder medisch naslagwerk dat over alcoholverslaving gaat, en zijn vernietigende gevolgen voor de gezondheid van de mens.

Zie bijvoorbeeld “Alcoholverslaving”, dr. Nabil Sobhi Tawil, druk: Resalah, Beiroet. “Onderzoeken van de Derde en Vierde Internationale Islamitische Conferentie over Islamitische Geneeskunde”, druk: Koeweit 1405 A.H., 1407 A.H.

Omdat sommige mensen vroeger – zoals sommigen tegenwoordig – dachten dat khamr voordeel bevat, kwam een metgezel van de Profeet (vrede zij met hem), genaamd Tariq Ibn Soewaid al-Djacafi, naar hem en vroeg hem over khamr. Hij ontraadde hem de khamr, waarna hij (de metgezel) zei: “Ik maak haar voor genezing.” Hij (de Profeet, vrede zij met hem) zei: “Het is geen genezing, maar een ziekte.” Overgeleverd door Moeslim. Dit is ook een bewijs dat hij waarheid sprak en een bewijs voor zijn Profeetschap, zegeningen van Allah en vrede zij met hem.

Wat betreft uw uitspraak ”De mens heeft toch het verstand om te weten hoe hij zijn daden kan beheersen en te stoppen met drinken voordat hij dronken wordt.”, dit is de uitspraak van degene die niet bewust is van de wegen van de vervloekte Satan om de dienaren van de Heer der Werelden te verwijderen. Dit is ook de uitspraak van degene die niet weet – of opzettelijk door de vingers ziet – hoe de band van khamr-drinker met khamr begint [en zich ontwikkelt] totdat hij een dronkaard of een alcoholverslaafde wordt.

De Satan lokt de dienaar stapsgewijs uit van het geringe tot het vele, van het kleine tot het grote, en van de zonde tot het ongeloof, zo goed als hij kan, stap voor stap, overstap voor overstap, en daar verwijzen de woorden van de Heer der Werelden in Soerat an-Noer naar:

“O jullie die geloven, treed niet in de voetsporen van de Satan, en wie in de voetsporen van de Satan treedt, hij beveelt waarlijk het onzedelijke en euvel; en was het niet de gunst van Allah en zijn genade jegens jullie, dan zou niemand van jullie ooit zuiver worden, maar Allah zuivert wie Hij wil en Allah is Alhorend, Alwetend.” Soerat an-Noer, 21.

En daar verwijst de uitspraak van de dichter naar:

“Een blik, dan een glimlach, dan een woord, dan een afspraak en dan een ontmoeting.”

Hoewel dit duidelijk en bekend is bij iedereen die weet heeft van het innerlijk van de mens en de ingangen van de Satan daartoe, maar bij de khamr is dat het duidelijkst.

Het oosterse gezegde luidt: “Aanvankelijk neemt de mens een glas khamr…, dan grijpt het eerste glas naar een tweede…, daarna heeft het glas zelf de mens in zijn greep.”

Het verhaal kan beginnen bij een advies van een dokter of een vriend om een glas khamr te nemen, het zou eetlust stimuleren en een ontspannend gevoel geven, of kan beginnen bij meedoen met vrienden aan een maatschappelijk feestje waar geschonken wordt of waar khamr bij het eten wordt geserveerd, of… of… of…

Daarna wordt de lichamelijke en geestelijke band met de khamr steeds sterker, totdat zij onderdeel wordt van het leven van de mens, en waarbij de dronkaard zelfs een slaaf wordt van zijn dronkenschap en zijn khamr, en ernaar vraagt zoals de zieke naar het medicijn vraagt. De dichter zegt:

En ik dronk een glas waarvan ik had genoten

En een ander glas als medicijn om daarvan af te komen

Hij vond in het eerste glas voordeel zonder dronken te worden en rust en genot zonder zijn bewustzijn te verliezen, hetzelfde gold voor de tweede, maar nu verlangt hij naar het glas van gisteren. Omdat het lichaam gewend raakt aan dit alcoholisch vergif, heeft hij steeds meer behoefte aan de verhoging van het khamr-dosis om rust en genot te kunnen vinden die hij in het eerste glas vond, waarna de dronkaard steeds meer en met regelmaat alcohol gaat gebruiken en gretiger wordt in het nuttigen ervan. De enige garantie tegen alcoholverslaving is het helemaal niet nuttigen van alcohol.

Daarom was de wijsheid van de islamitische wetgeving om zowel het geringe als het teveel van alcohol te verbieden, want het geringe is de aanzet tot het vele en het geringe vormt samen met het [andere] geringe het vele.

Onderschat geen kleinigheid

De bergen bestaan waarlijk uit gruis

Voor wat betreft uw uitspraak die luidt:´Waarom stelt de islam als voorwaarde voor de moslims om afstand te nemen van khamr en varkensvlees om hun religie [voor hen] goed te maken en zich niet beperkt tot het verduidelijken van de nadelen daarvan en de keus niet laat aan de mensen zelf?´

Deze vraag bevat een grote zelfbedrog, want het is bekend dat het verstand van de mensen en hun kennis niet gelijk zijn als het gaat om het besef van de schade en nuttigheid. Ook is hun vermogen en hun wil om voor het nuttige te kiezen en het schadelijke te mijden niet gelijk. Het gedrag van het individu en de maatschappij kunnen niet beheersbaar zijn als de zaak overgelaten wordt aan de keuze van iedere mens.

Als de zaak aan de keus [van de mens] wordt overgelaten, dan zullen de schade en de vernietigende gevolgen van alcoholgebruik zich niet beperken tot de gebruiker ervan alleen  – de zaak betreft hem niet alleen om hem te laten voor zichzelf te kiezen wat hijzelf ook wil -, maar slaan over naar ieder individu binnen zijn gemeenschap. De ziektes die het gevolg zijn van alcoholverslaving zijn een vorm van schade en verzwakking van de hele maatschappij die bestaat uit een groep individuen. De vermindering van de productiviteit van een alcoholverslaafde als gevolg van zijn ziekte is [dus ook] voor anderen schadelijk. Ook is het budget dat gebruikt wordt om zijn ziekte te genezen een schade voor anderen. Om niet te spreken van de misdaden die het gevolg zijn van verslaving. Een rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie betreffende geweldsdelicten in 30 landen o.a. de Verenigde Staten en Groot-Brittannië vermeldt dat 86% van moordgevallen en 50% van verkrachtingen plaatsvinden onder invloed van alcohol.

Er zijn talloze en bekende statistieken daarover in verschillende landen van de wereld.

Bekender dan dat zijn de verkeersongevallen. In het jaar 1965 bijvoorbeeld was het aantal verkeersdoden in de Verenigde Staten 49.000 en het aantal verongelukten met blijvende letsels 1.800.000. Functionarissen bij de algemene gezondheid hebben toen geschat dat de helft van dit aantal verkeersdoden het gevolg was van alcoholgebruik. De materiële schade van deze ongelukken in dat jaar was 8900 miljoen dollar.

In het Zuid-Amerikaanse Chili was 70% van de verkeersongelukken in 1966 het gevolg van dronkenschap en in Parijs werd vastgesteld dat alcohol de oorzaak was van 10 % tot 15 % van het totale aantal ongelukken.

Verder kan de vraagsteller als volgt weerlegd worden:

Waarom maken we niet duidelijk wat de nadelen van stelen zijn en laten vervolgens de keus aan hen zonder verplichtstelling [om zich aan het verbod te houden] en bestraffing [van de overtreders]. Hetzelfde zou gelden voor moord, corruptie etc. Tot [het moment] dat de maatschappij in een onhandelbare wreedheid, junglewet of dierenwet vervalt.Waarom…, waarom…, waarom…? Voorts dient dezelfde vraag gesteld te worden aan alle regimes en wetgevingen die het leven van de mensen beheersen.

Deze gedachte ligt als basis voor de onttrekking van [de mens] aan de godsdienst van Allah (Verheven is Hij), die uit de Hemel is nedergezonden en aan het verlaten van wat Hij aan zijn dienaren heeft voorgeschreven; de gedachte om de mens [aan zijn lot] over te laten zonder hem te belasten met een bevel die hij moet uitvoeren of een verbod die hij moet mijden en zich te houden aan dat bevel en dat verbod en aan halal en haram. Dit is immers de aanbidding in zijn simpelste betekenis en het zuivere recht van de Schepper, puur omdat Hij Schepper is, en tevens de eerste verplichting waar het schepsel zich moet houden, puur omdat het schepsel is.

De Heer der Werelden zei:

“Dacht de mens dat hij doelloos zou worden gelaten.” Soerat al-Qiyyaama, vers 36.

Dit houdt in: dacht de mens dat zijn Heer hem zou laten zonder taakstelling, bevel of verbod, en dientengevolge verwaarloosd zou worden in zijn graf, zonder opstanding, verzameling en rekenschap. Waar blijft dan de aanbidding van de Heer der werelden als er geen bevel, verbod, beloning of bestraffing zou zijn. Hoe zouden we dan het Paradijs kunnen binnentreden?!

1) Khamr: alles wat een bedwelmend effect heeft, met name bedwelmende dranken zoals wijn en bier.

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.

Slachtmedewerker

Een slachthuismedewerker trekt een onwillig offerdier mee.

Vraag

Er is een slachthuis waar personen werken van wie sommigen wél bidden en anderen niet, maar de meeste van hen die zich daar bevinden schelden de islamitische godsdienst uit. Is het dan toegestaan om hun Thabaa’ih1 te eten?

Antwoord

Het is niet toegestaan om in te stemmen met degenen die de godsdienst uitschelden in dit slachthuis, al zouden zij bidden, want het uitschelden van de godsdienst is ongeloof en doet dader uit de millah2 treden.

Degenen die niet bidden mogen er niet blijven als zij het gebed ontkennen, erop insisteren om niet te bidden of zelfs thuis niet bidden. Het is tevens niet toegestaan om hun thabaa’ih te eten, al zouden zij zichzelf moslim noemen en al zouden ze de Naam van Allah erover aanroepen. Jullie moeten niet over hen zwijgen als jullie je in een islamitische staat bevinden waarin de islamitische wetten worden toegepast, maar als jullie niet in staat zijn om hen te ontslaan en te verwijderen van dit werk, waarschuw de moslims dan ervoor om hun thabaa’ih niet te eten.

En Allah weet het best.

al-Loe’loe’ al-Makeen Min Fatawa Fadhilat sjeik Ibn Djibreen. Pagina 55.

1)   Thabaa’ih (mv Thabiehah): geslacht dier.

2)   Millah: islamitische gezindheid.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie.

Belangrijke note van de redactie: over het toestaan (van het toepassen van) de machinale slacht bestaan grote meningsverschillen onder de geleerden. Hieronder tref je een mening aan waarin de machinale slacht – onder strikte voorwaarden – wordt toegestaan. Een uitgebreider, kritischer en genuanceerder artikel over de machinale slacht vind je hier: De Tasmiya bij het machinaal slachten.

Slacht kippen fabriek

Vraag

Wanneer zij in machinale slachterijen kippen willen slachten, [dan] plaatsen zij duizend kippen aan eenzelfde machine, waarna zij één maal zeggen: ‘bismillaah’ (in de Naam van Allah). Vervolgens slachten zij de duizend kippen tegelijk en wassen zij de duizend kippen in eenzelfde pot of vat zonder het water te vervangen. Telkens als ze een kip erin wassen verontreinigt het water, totdat het vies wordt. Wat is het oordeel omtrent het eten van dit pluimvee in de volgende twee gevallen?

  1. Als we dit pluimvee rauw verkrijgen, zodat het [nog] mogelijk is om het te wassen?
  2. Of als we het kant en klaar geserveerd krijgen in een restaurant bijvoorbeeld, zonder het te wassen, want zij gaan uit van het wassen in het slachthuis?

Antwoord

Lof zij Allah,

Er is niets tegen het slachten van kippen door gebruik te maken van elektrische slachterijen en moderne machines. Voorwaarde is dat deze de strot en de slokdarm [moeten] doorsnijden. Als de machine een veelvoud kippen tegelijk slacht, dan volstaat een eenmalige Tasmiya1 die wordt uitgesproken door degene die de machine bedient op het moment van het laten draaien van de machine met de intentie van slachten. Voorwaarde is dat degene die de machine bedient een moslim of een kitaabiy2 moet zijn.

Fatawa van de Permanente Commissie, 22/463.

Wat betreft de manier van wassen ervan die je hebt genoemd [is het antwoord als volgt]:

Als deze manier van wassen haar ontdoet van bloed, zodat zij er schoon uitkomt, dan is zij rein. Maar als er nog bloedsporen op zitten, dan is het verplicht om haar te wassen alvorens haar te eten. Er dient opgemerkt te worden dat onrein bloed is het weggevloeide bloed3, en dat is [in dit geval] het bloed dat uit de kip wegvloeit bij het slachten ervan. Het bloed dat na het slachten in zijn bloedvaten en dat eruit komt tijdens het schoonmaken en snijden ervan is wel rein en mag gegeten worden, omdat het geen weggevloeid bloed is.

Allah – Verheven is Hij – zegt: Zeg: “Ik vind in hetgeen aan mij is geopenbaard niets, dat een eter is verboden te eten, tenzij het maitah (niet ritueel geslacht kadaver) is, of weggevloeid bloed of varkensvlees, want, waarlijk, dit [alles] is onreinheid.” Soerat al-Ancaam, vers 145.

En Allah weet het best.

1) at-Tasmiya: het uitspreken van bismillaah (in de Naam van Allah).

2) Kitaabiy: iemand van Ahloe al-Kitaab, oftewel een (belijdende) jood of christen.

3) Weggevloeid bloed, oftewel ad-Dam al-Masfoeh: het bloed dat uit een levend dier wegvloeit of dat wat wegvloeit bij het slachten van een dier.

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie.

Mechanische slacht kippen

© 2011 Brian Scannel / Happy Medium Studios

Vraag

Wij hebben in Groot-Brittannië een vereniging die toezicht houdt op islamitische slachterijen, en vergunningen aan hen verstrekt om verklaringen af te geven [waarin wordt aangegeven] dat restaurants vlees[waren] gebruiken die door slachterijen worden geproduceerd die onder haar gezag vallen. In deze slachterijen worden kippen op de volgende wijze geslacht:

Kippen worden licht geëlektrocuteerd, zodanig dat zij daardoor niet doodgaan, maar slechts verzwakken en handelbaar worden. Daarna wordt de machine in werking gezet, welke de kippen langs scherpe automatische messen laat gaan die de slokdarm, hals[slag]aders en keel doorsnijdt. Het probleem waarmee wij te kampen hebben is dat de machine wordt bediend door een man die alleen de eerste keer Bismillah en Allaho Akbar (Verheven is Hij) uitspreekt, terwijl zij in de zaal waar geslacht wordt vijf mensen hebben staan die als functie hebben het herhaaldelijk uitspreken van Bismillah en Allaho Akbar, zonder enige inmenging of deelname aan de bediening van deze slachtmachine.

De vraag is: is dit gevogelte halal, welk machinaal wordt geslacht en waarbij de rechtstreekse bediener ervan slechts de eerste keer Bismillah en Allaho Akbar uitspreekt? Heeft de Tasmiya en Takbir2 van die vijf [personen] nut, wetende dat zij niet deelnemen aan het slachten?

Antwoord

Lof zij Allah,

Ten eerste:

Het elektrocuteren van een dier vóór het slachten kan leiden tot de dood van het dier als [de stroomsterkte] hoog is, en kan het [dier] bewusteloos maken als [de stroomsterkte] laag of matig is.

Indien het [elektrocuteren] het [dier] doodt, dan is het eten ervan niet toegestaan. De Fuqahaa’ 3 zijn het hier unaniem over eens. Maar als het [elektrocuteren] het [dier] niet doodt en het wordt meteen volgens het islamitische ritueel geslacht, dan is het halal en het is toegestaan om het te eten.

Dr. Sulaiman Al-Ashqar (moge Allah hem bewaren) zei:

“Als de elektrische schok dodelijk is, dan is het dier mawqoeth3. Als zij (d.w.z. de elektrische schok) het bewustzijn doet verliezen zonder het [dier] te doden, dan is het dier halal wanneer het op tijd volgens het islamitische ritueel wordt geslacht; en als het niet gekeeld wordt, maar meteen onthuid en [in stukken] gesneden wordt zonder gekeeld te worden, dan is het niet halal. Einde citaat uit Islamic Fiqh Council Magazine’, nr. 10, deel 1, pagina 339.

De Islamic Fiqh Council is van mening dat het elektrocuteren van kippen vóór het slachten niet is toegestaan, omdat uit ervaring gebleken is dat zij leidt tot de dood van een niet gering aantal daarvan.

In het besluit van de Islamic Fiqh Council dat uitgevaardigd is tijdens zijn tiende conferentie te Jeddah, in het Koninkrijk van Saoedi-Arabië, in de periode 23-28 Safar 1418 A.H., overeenkomende met 28 juni-03 juli 1997 A.D. staat het volgende:

“Het is toegestaan om dieren die na bedwelming ritueel worden geslacht te eten, indien voldaan wordt aan de technische voorwaarden waarmee bevestigd wordt dat het geslachte dier niet doodgaat voordat het ritueel wordt geslacht. Deze zijn tegenwoordig als volgt door experts vastgesteld:

  1. Dat de twee elektrodes op de slapen of op het voor- en achterhoofd worden geplaatst;
  2. Dat de spanning moet liggen tussen 100 en 400 volt;
  3. Dat de stroomsterkte moet liggen tussen 0,75 en 1 ampère als het gaat om schapen, en tussen 2 en 2,5 ampère als het gaat om rund;
  4. Dat de periode van het blootstellen aan de elektrische stroom moet liggen tussen 3 en 6 seconden;
  5. Het is niet toegestaan om het dier dat men wil slachten te bedwelmen door gebruik te maken van een [puntig] penschiettoestel, bijl of hamer, en ook niet door blazen (d.w.z. vergassen) op de Engelse wijze [d.m.v. Argon-gas];
  6. Het is niet toegestaan om pluimvee door middel van een elektrische schok te bedwelmen, omdat het uit ervaring bewezen is dat het leidt tot de dood van een niet gering aantal daarvan vóór de rituele slachting;
  7. Dieren die ritueel geslacht worden na bedwelmd te worden doormiddel van een mengsel van koolstofdioxide en lucht of zuurstof zijn niet haraam, hetzelfde geldt voor het gebruik van een pistool met een balvormig hoofd.

Einde citaat.

Dr. Mohamed El Houari heeft gezegd dat het bedwelmen van kippen doormiddel van een elektrische schok in 90% van de gevallen leidt tot [een] hartstilstand, waarvan 10% daarvan dood gaat. Zie Islamic Fiqh Council Magazine, nr. 10, deel 1, pagina 411 en 583.

Er moet dus gekeken worden naar het soort elektrocutie dat gebruikt wordt. Als zij – zoals de Council zegt – tot de dood leidt van een niet gering aantal kippen die niet gescheiden worden van kippen die nog leven, dan is elektrocutie verboden; en als de elektrische schok licht is en niet tot de dood leidt, dan is het geslachte dier halal.

Ten tweede:

At-Tasmiya is een voorwaarde voor het halal-zijn van een geslacht dier. Deze (d.w.z. de voorwaarde) kan slechts door vergetelheid of onwetendheid vervallen volgens de meest correcte uitspraak van de geleerden.

Het uitgangsbeginsel als het gaat om de Tasmiya is dat deze uitgesproken wordt over een bepaald dier met het doel het ritueel te slachten.

Maar met de komst van mechanische machines die een groot aantal kippen in korte tijd kelen, is er een verschil van mening tussen de geleerden ontstaan over de vereiste Tasmiya waarmee de Tathkiya5 halal wordt gemaakt.

Deze meningen zijn:

De eerste mening: het eenmalig uitspreken van Tasmiya door degene die de machine bedient is voldoende, als deze machine tegelijk en ononderbroken meerdere kippen keelt. Dit is de mening van de Permanente Commissie in een fatwa die zij heeft uitgevaardigd, en de mening van de Islamic Fiqh Counsil in een door haar genomen besluit.

De tweede mening: het eenmalig uitspreken van Tasmiya door de bediener van de machine is voldoende, op voorwaarde dat de kippen die men wil slachten gereed [voor slachting] moeten staan ten overstaan van de bediener; dat zij bijvoorbeeld in de rij staan aan een lopende band e.d. Dit is de mening van sjeik Ibn Othaimeen.

Derde mening: de Tasmiya bij gebruik van deze machines is niet mogelijk, zodat het slachten daarmee niet halal is.

De meest correcte mening is de eerste mening, op grond van het navolgende:

Er staat in de Fatwa van de Permanente Commissie: “Wat is het oordeel over machinaal slachten? Dit houdt in dat machines tegelijk tientallen kippen slachten, waarbij Tasmiya natuurlijk eenmaal wordt uitgesproken. En als één persoon met zijn hand een grote hoeveelheid kippen slacht, is dan één Tasmiya genoeg of moet hij bij iedere specifieke [kip] Tasmiya uitspreken?

Antwoord:

Ten eerste: het is toegestaan om door middel van moderne machines te slachten, op voorwaarde dat ze scherp moeten zijn en dat zij de keel en slokdarm [moeten] snijden.

Ten tweede: als de machine een veelvoud kippen tegelijk slacht, dan volstaat een eenmalige Tasmiya die wordt uitgesproken door degene die de machine bedient op het moment van het laten draaien van de machine met de intentie van slachten, voorwaarde is dat degene die de machine bedient een moslim of een Kitaabiy6 moet zijn.

Ten derde: als een persoon met de hand slacht moet hij over iedere kip die hij slacht een aparte Tasmiya uitspreken, gezien iedere kip onafhankelijk is [van de andere].

Ten vierde: de Tathkiya moet plaatsvinden aan de plek [lichaamsdeel] die voor slachten bedoeld is, waarbij de slokdarm en de twee hals[slag]aders of één ervan worden doorgesneden.

Bakr Abou Zayd, Saleh al-Fawzan, Abdullah Ibn Ghadyan, Abdelaziz Ben Abdullah Aal Shaikh.” Einde citaat uit ‘Fatwa’s van de Permanente Commissie’ (22/463).

Tevens staat erin (22/462): “Is het voldoende om de Tasmiya uit te spreken bij het laten draaien van de machine die gelijkmatig draait, wetende dat [het uitspreken van] de Tasmiya [slechts] eenmaal plaatsvindt en wel bij het laten draaien van de machine omwille van slachten.

Halalpolitie-rituele-slacht-kip-4

De handmatige islamitisch-rituele slacht.

Antwoord:

Het eenmalig uitspreken van de Tasmiya over meerdere dieren bij het in werking zetten van de machine, met de intentie deze te slachten, door degene die de machine bedient is voldoende, mits degene die haar bedient een moslim of een Joodse of christelijke Kitaabiy is.

Abdullah Ibn Ghadyan, Abdur-Razzaq cAfifi, Abdulcaziz Ibn Abdullah Ibn Baz.” Einde citaat.

In het bovengenoemde besluit van de Islamic Fiqh Counsil staat: “Ten achtste: Het uitgangsbeginsel is dat de Tathkiya van pluimvee en andere [dieren] dient te geschieden met de hand van de ritueel slachter. Er is niets mis met het gebruiken van mechanische machines voor het ritueel slachten van pluimvee, zolang aan de voorwaarden van ritueel slachten genoemd in alinea “ten tweede” wordt voldaan. Eén Tasmiya [uitspreken] over iedere groep die ononderbroken wordt geslacht volstaat; als het onderbroken wordt, dient de Tasmiya opnieuw uitgesproken te worden.” Einde citaat.

Maar in het besluit van de Counsil staat niet vermeld dat de Tasmiya door de bediener van de machine uitgesproken dient te worden.

Dr. Mohamed Solaiman al-Ashqar zei: “Waarlijk, [het uitspreken van] de Tasmiya over grote groepen [dieren] die handmatig worden geslacht is vermoeiend voor de slachters; als hij immers belast wordt met het slachten van 1200 kippen per uur, met een gemiddelde van één kip ieder drie seconden, dan zou het verplichten [van de slachter] om 1200 keer per uur ‘bismillaah wallaho akbar’ te zeggen zeer vermoeiend en bezwarend voor hem zijn. Ongerief en bezwaardheid zijn opgeheven in de sharia, gezien Allah (Verheven is Hij) zegt: “En Hij heeft jullie in de godsdienst geen ongerief opgelegd.” (Soerat al-Hadj: 78).

Vandaar dat de Fatwa-orgaan in Koeweit de fatwa had uitgevaardigd – ik was zelf lid ervan ten tijde van de uitvaardiging van deze fatwa – [waarin staat] dat het bij het slachten van een grote groep pluimvee volstaat om de Tasmiya erover eenmaal uit te spreken en wel over de eerste alleen, als het slachten op een ononderbroken wijze geschiedt zonder te stoppen; en als er om een of andere reden wordt gestopt, dan dient de slachter de Tasmiya opnieuw uit te spreken over de resterende groep.” Einde citaat uit ‘Islamic Fiqh Council Magazine’, nummer 10, deel 1, pagina 346.

Sjeik Ibn Othaimeen werd op zijn beurt als volgt gevraagd:

“Ik heb een bezoek gebracht aan de Nationale Pluimveeboerderijen en zag hoe zij de kippen slachten. Om te beginnen hangen ze de kippen zodanig dat ze niet [meer] kunnen bewegen, dan gaan zij langs de slachter die ze keelt zonder de Tasmiya uit te spreken. Ik vroeg: “Waarom spreek je de Tasmiya niet uit?” Hij zei: “Omdat ik aan het begin de Tasmiya uitspreek en niet in staat ben om over vijfhonderdduizend kippen de Tasmiya uit te spreken; ik zeg ‘Bismillaah, Allaho Akbar’ als ik binnenkom en dat is voldoende.” Ik zei: “Wie heb je [daarover] gevraagd?” Hij zei: “Geleerden hebben een fatwa dienovereenkomstig uitgevaardigd en hebben dat toegestaan.” [Ik zei:] “Ik weet niet, o zijne eminentie de sjeik, of deze daad toegestaan is?”

Waarop hij antwoordde:

“Hij moet over een [van tevoren] gespecifieerde zaak de Tasmiya uitspreken, ongeacht of het één of meer is. Als hij bijvoorbeeld duizend kippen in de rij zet, waarna hij bij het in werking zetten van de machine ‘Bismillaah’ zegt, dan is het voldoende. Als hij bijvoorbeeld duizend kippen in de rij zet, waarna de machine in beweging komt en de messen in beweging komen, dan is het voldoende als hij ‘Bismillah’ uitspreekt over deze rij; en als hij een andere groep in de rij zet, dient hij daarover de Tasmiya [opnieuw] uit te spreken.”

De vraagsteller: Hij zegt: “Ik spreek de Tasmiya eenmaal uit en dat is voldoende?”

De sjeik: Je bedoelt totdat de machine stopt! Dat is niet toegestaan, want het is verplicht om de Tasmiya uit te spreken over een [van tevoren] gespecificeerde zaak.

De vraagsteller: De andere zaak, o Sjeik! Wij waren op bezoek bij de Astra Boerderijen in Tabouk. Zij slachten kwartels (een soort vogel). Wat doen zij dan? Zij hangen deze vogels, waarna zij langs een soort machine gaan die water sproeit op deze vogel waardoor deze min of meer bedwelmd raakt. Hij gaat vervolgens langs een soort muur waarop geschreven staat ‘Bismillaah Wallaho Akbar’. Daarna gaat hij naar de machine die zijn kop snijdt. De verantwoordelijke persoon zei dat dat volstaat, want ‘Bismillaah Wallaho Akbar’ staat [erop] geschreven.

De sjeik: Dit is allemaal onwetendheid. Jij moet – moge Allah jou zegenen – nu hetgeen jij en je broeders hebben gezien noteren, ondertekenen en versturen naar de Fatwa Commissie (Dar al-Iftaa’). Vergewis je ervan wanneer dit allemaal was. Was het dit jaar of een aantal jaar geleden, zodat er geen blaam jou zal treffen.

De vraagsteller: O sjeik! Zij zeggen dat een groep geleerden een fatwa dienovereenkomstig hebben uitgevaardigd.

De sjeik: Nee.

Het kan zo zijn dat sommige sjeiks niet dienovereenkomstig een fatwa hebben uitgevaardigd; het kan zo zijn dat hij een fatwa heeft gegeven die overeenkomt met wat ikzelf zei. Dit houdt in: dat hij een groep kippen verzamelt en daarna de machine in werking zet om deze groep [te slachten]; al zou hij niet bij elke daarvan specifiek de Tasmiya uitspreken, zoals iemand die een groep vogels ziet, waarna hij erop schiet en ‘Bismillah’ zegt; er vallen dan twintig vogels, ze zijn dan halal. al-Liqaa’ al-Maftouh (35/27).

Wat het meest correct is – en Allah weet het beter – is dat het geen vereiste is om de te slachten kippen [van te voren] te specificeren, want het volstaan met één Tasmiya hier is geredeneerd naar analogie van de dringende Tathkiya van [geschoten] wild, terwijl er geen specifieke Tasmiya vereist is over het wild zelf, maar over het [jacht]instrument, want als hij de Tasmiya uitspreekt over zijn [jacht]instrument met de intentie een bepaald wild te schieten en daarbij ook ander wild wordt gevangen, dan is dit [laatste] halal.

Ik citeer hier een nuttige uitspraak van sjeik Mohamed Taqiy al-Othmany (moge Allah hem bewaren) die bevestigt hetgeen ik zei: dat het uitgangsbeginsel is het specificeren van het te slachten dier bij het uitspreken van de Tasmiya; en dat het volstaan met één Tasmiya door de bediener van de machine een verlof is die een uitzondering maakt op het uitgangsbeginsel en geredeneerd is naar analogie van de dringende Tathkiya van [geschoten] wild; welke uitspraak ook laat zien dat de Tasmiya van degene die naast de machine staat en niet deelneemt aan het in beweging brengen en in werking zetten daarvan geen waarde heeft.

Hij zei (moge Allah hem bewaren): “Voor wat betreft de zaak van Tasmiya, op deze manier wordt deze [praktisch] zeer moeilijk. Het eerste probleem ligt hem in het bepalen van [wie] de slachter [is], want [het uitspreken van] de Tasmiya is verplicht voor de slachter; zelfs wanneer een man de Tasmiya uitspreekt en de andere [het dier] slacht is het niet toegestaan. De vraag is daarom: Wie is de slachter in dit mechanische systeem? Het is mogelijk om te zeggen: Wie dit apparaat voor het eerst in werking zet wordt beschouwd als slachter, want het opereren van elektrische apparaten wordt toegerekend aan degene die ze in werking zet, gezien de machine niet tot rationele zaken behoort om haar een daad toe te rekenen; de daad moet daarom toegerekend worden aan degene die ze gebruikt. Hij wordt dan de dader middels het apparaat. Maar het probleem hier is: dat degene die dit apparaat bijvoorbeeld begin van de dag in werking zet, doet dat slechts één keer, waarna het apparaat gedurende de hele werktijd blijft draaien, en soms gedurende een heel etmaal, waardoor ze de hals van duizenden kippen snijdt. Als degene die begin van de dag het [apparaat] in werking zet één keer de Tasmiya uitspreekt, is deze eenmalige Tasmiya dan genoeg voor duizenden kippen, die door deze in werking zetten, de rest van de dag worden geslacht? Uit de Korantekst “En eet niet van hetgeen waarover de Naam van Allah niet is aangeroepen!” [al-Ancaam: 121], blijkt dat voor ieder dier een aparte Tasmiya nodig is, waarna het meteen wordt geslacht. Op deze grond hebben de Fuqahaa oordelen afgeleid die aangeven dat de Tasmiya moet uitgesproken worden over ieder dier of iedere daad. Ik heb deze uitspraak ik mijn onderzoek vermeld en heb daaruit geconcludeerd dat de Djomhoer7 van de geleerden die de Tasmiya als voorwaarde hebben gesteld bij het slachten ook als voorwaarde stellen dat de Tasmiya uitgesproken moet worden over een specifiek dier, dat het plaatsvindt bij het slachten en dat de Tasmiya en het slachten niet gescheiden mogen worden door een tijdsduur die van betekenis is. Deze voorwaarden ontbreken bij de genoemde manier betreffende het mechanische systeem, want als degene die het [apparaat] voor het eerst in werking zet de Tasmiya uitspreekt, dan spreekt hij deze niet over een specifiek dier, gezien zijn Tasmiya en het slachten van duizenden kippen door een grote tijdsruimte van misschien wel één of twee dagen gescheiden wordt. Ogenschijnlijk is deze Tasmiya niet voldoende om al deze dieren ritueel te slachten.

Ik heb verder in sommige slachterijen van Canada gezien dat zij een man hebben laten staan bij het roterende (slacht)mes die alsmaar de Tasmiya (Bismillaah Allaho Akbar) blijft uitspreken. Bij de overweging of zijn Tasmiya islamitisch gezien significant is komen de volgende problemen naar voren:

Ten eerste: dat de Tasmiya door de slachter zelf moet uitgesproken worden, terwijl deze slachter die bij het draaiende mes staat niets te maken heeft met de slachtdaad, want hij heeft het apparaat niet in werking gezet, noch heeft hij het mes laten draaien, noch heeft hij de kip dichtbij het apparaat gebracht. Hij is helemaal gescheiden van de slachtdaad. Zijn Tasmiya is dus niet afkomstig van de slachter.

Ten tweede: dat er bij het draaiende mes veel kippen komen, gescheiden door enkele seconden. Deze staande man kan dus geen Tasmiya over al deze kippen uitspreken zonder onderbreking.

Ten derde: dat deze staande man een mens is en geen automatisch apparaat, en is dus niet in staat om zich slechts met Tasmiya bezig te houden zonder iets anders te doen. Het is mogelijk dat er iets tussen komt dat hem bezighoudt en afleidt van de Tasmiya. In de tussentijd kunnen tientallen kippen het draaiende mes passeren.

Er is ook nog een andere opmerking betreffende het automatische [slacht]systeem, en dat is het feit dat wij het in werking zetten van een automatisch apparaat analoog maken aan afsturen van de jachthond [op het wild], want het is niet verplicht om de Tasmiya bij het doden van het wild uit te spreken, maar wel bij het afsturen van de hond [erop]. Het kan zo zijn dat er een grote tijdsruimte zit tussen het afsturen van de hond op het wild en de dood ervan. Het kan ook zo zijn dat de jachthond tegelijk meerdere dieren afmaakt tijdens eenzelfde zending. Één Tasmiya is ogenschijnlijk voldoende voor het halal verklaren van al deze dieren. Ib Qoedamaa (moge Allah hem begenadigen) zei: “Als een jager de Tasmiya uitspreekt over een [specifiek] wild en een ander raakt, dan is dit [laatste] halal; en als hij de Tasmiya uitspreekt over een pijl die hij vervolgens wegdoet om daarna een andere [pijl] te pakken die hij vervolgens afschiet, dan is hetgeen hij daarmee vangt niet toegestaan.”

Dit [geldt] wanneer het gaat om de dringende Tathkiya; onze kwestie betreft echter de weloverwogen Tathkiya. Het geval waar sprake is van keuzevrijheid kan niet analoog worden gemaakt aan het geval waar sprake is van dringende noodzaak. Maar als we kijken naar de behoefte aan de productievermeerdering in een zo kort mogelijke tijdsspanne, wegens de toename van [aarde]bewoners, het stijgen van het aantal consumenten en het tekort aan de slachters, en naar het feit dat de sharia de beschouwing van het specificeren van het wild laat vallen wegens zijn ongerieflijkheid, zoals Ibn Qodaama zegt; in soortgelijke zaken heft de sharia doorgaans het ongerief [daarvan] op. Dat lijkt daarom een excuus te zijn om het analoog maken van het weloverwogen geval met het dringende geval voor wat betreft de Tasmiya alleen, om het ongerief op te heffen en het makkelijk voor de mensen te maken, alhoewel ik niet met zekerheid kan beweren hoe sterk deze opmerking [van mij] kan zijn. Ik wilde hem echter aan de geleerden voorleggen om onderzoek te plegen over dit onderwerp. Tot nu toe heb ik niet dienovereenkomstig een fatwa uitgevaardigd, en vooral omdat wij een alternatief hebben voor het draaiende mes, welk in alle productiebehoeften tegelijk voorziet. Het [alternatief] is dat het draaiende mes uit zijn plaats verwijderd moet worden en in plaats daarvan komen vier personen die beurtelings de keel van de kip doorsnijden en de Naam van Allah (Verheven is Hij) aanroepen, telkens als de hangijzers met de kippen eraan hen passeren.

Dit is een zaak die ik had voorgesteld aan een groot slachthuis op het eiland Reunion. Ze hadden daar gebruik van gemaakt, en de ervaring bewijst dat dat de productiecapaciteit niet vermindert, omdat deze personen de keel van de kippen doorsnijden in dezelfde tijdsspanne die het draaiende mes ook deed. Einde woorden van Sjeikh Mohamed al-Taqiy al-Othmani, geciteerd uit ‘Islamic Fiqh Council Magazine’, nummer 10, deel 1, pagina 541-544.

Samenvatting van het bovenstaande:

1. dat het elektrisch bedwelmen van kippen vermeden moet worden; en het is niet toegestaan voor de vereniging die toezicht houdt op het slachten om dat te vergunnen, zolang zij er zich niet van vergewist heeft dat het niet leidt tot het doden van enige kip;

2. dat het voldoende is om de Tasmiya uit te spreken door degene die de machine in werking zet en wel bij het in werking zetten daarvan; de Tasmiya dient herhaald te worden wanneer de machine stopt;

3. dat de Tasmiya van de vijf mensen die bij de machine staan geen waarde heeft; het is zelfs zinloosheid en dient gestopt te worden;

4. dat de verenigingen die toezicht houden op het islamitisch-ritueel slachten de daarvoor nodige voorwaarden en stelregels in acht moeten nemen, niet [ge]makkelijk moeten doen over de implementatie daarvan, en dat zij ernaar moeten streven dat het slachten met de hand gebeurt in plaats van [met] de machine, op de wijze zoals vermeld staat in het voorstel van sjeikh Mohamed Taqiy al-Othmani; dit om het probleem van de elektrische bedwelming te vermijden en [het probleem van] de Tasmiya, alsook de kans dat het kelen van sommige kippen niet op de juiste plek gaat gebeuren wanneer deze het draaiende mes passeren, gezien de kippen van elkaar verschillen qua lengte, en dit is [weer] een probleem waarnaar sommige onderzoekers hebben verwezen.

En Allah weet het beste.

1)   at-Tasmiya: het uitspreken van bismillaah (in de Naam van Allah).

2)   at-Takbir: het zeggen van Allaho Akbar.

3)   al-Fuqahaa’: islamgeleerden, islamitische juristen.

4)   Mawqoethah: een dier dat dood is geslagen.

5)   Thakaat of at-Tathkiya: het kelen, waarbij de hals[slag]aders, slokdarm en keel worden doorgesneden.

6)   Kitaabiy: iemand van Ahloe al-Kitaab, oftewel een (belijdende) jood of christen.

7)   Al-Djomhoer: drie van de Vier Grote Imams samen, of de grote meerderheid van de geleerden.

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.

Kippen-aan-haken-klein

Kippen aan slachthaken voordat ze elektrisch worden bedwelmd.

Vraag

Wat is het oordeel over het eten van vlees van dieren die door de islamitische staat worden geslacht en waarbij gebruik wordt gemaakt van een elektrisch apparaat, wetende dat het beest aan het elektrische apparaat wordt blootgesteld, totdat zij op de grond valt, waarna de slachter het keelt zodra het op de grond valt?

Antwoord

Lof zij Allah,

Als het zo is dat de slachter – zoals boven is vermeld – het vee keelt zodra het op de grond valt, na het aan het elektrische apparaat te hebben blootgesteld, dan is het eten ervan toegestaan als hij wel in staat is om het te kelen terwijl het nog leeft, maar als het kelen pas na zijn dood gebeurt, dan is het eten ervan niet toegestaan.

Hierop is van toepassing het oordeel van mawqoethah2, hetgeen Allah heeft verboden, tenzij het [op tijd] op de islamitische wijze wordt geslacht. Thakaat3 is slechts geldig bij de dieren waarvan vast is komen te staan dat ze nog in leven zijn door het bewegen van een voor- of achterpoot, door het [hard] wegstromen van het bloed of iets dergelijks dat aangeeft dat het leven voortduurt tot [het moment van] het kelen.

Allah zegt: “Voor jullie is verboden gemaakt de kadaver4, het bloed, het varkensvlees, hetgeen waarover een andere dan Allah is aangeroepen [bij het slachten], het gewurgde, hetgeen dood is geslagen, hetgeen is doodgegaan aan een [harde] val, hetgeen dood is gegaan aan een hoorngevecht en hetgeen door de leeuwachtige5 is gegeten, behalve datgene dat jullie [voor de dood] op de islamitische wijze hebben geslacht.” Soerat al-Maa’idah, vers 3.

Allah heeft [dus] het vee dat door een gevaar is getroffen toegestaan, op voorwaarde dat het op de islamitische wijze wordt geslacht, anders is het niet toegestaan.

En Allah weet het best.

De Fatwa’s van de permanente commissie, nr. 22/255.

1) Elektrocutie: hier wordt bedoeld bedwelmen van een dier door middel van een elektrische schok.

2) Thakaat of at-Tathkiya: het kelen, waarbij de hals[slag]aders, slokdarm en keel worden doorgesneden.

3) Mawqoethah: een dier dat dood is geslagen.

4) Kadaver [maitah]: hier wordt bedoeld een dood dier dat niet op de islamitische wijze is geslacht.

5) Leeuwachtigen: islamitische verzamelnaam voor wilde dieren met slagtanden en klauwen, zoals leeuwen, tijgers, wolven, hyena’s enz.

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.

The servant - schilderij

Schilderij ‘The Servant’ | © GC Myers, redtreetimes.com

Vraag

Wat is het oordeel over het werken in restaurants waar verboden dranken worden verkocht, met dien verstande dat deze mens [werknemer] het brengen of dragen van deze dranken naar de klanten vermijdt, terwijl hij wel doorgaat met het bedienen van de klanten wanneer zij eetwaar en dranken die niet verboden zijn bestellen, wetende dat ik langs degenen die drinken loop en ziet wie ze bedient, en wel op dezelfde plaats?

En wat is het oordeel over de moslim die daarin handelt om zodoende klanten aan te trekken? En wat is het oordeel over wie varkensvlees serveert aan de klanten wanneer hij in zulke restaurants werkt om zich zodoende te voorzien in zijn levensonderhoud? En wat is het oordeel over de eigenaar van een restaurant die varkensvlees verkoopt en daarmee geld verdient?

Antwoord

Lof zij Allah,

Ten eerste: het is verboden om arbeid te verrichten in en geld te verdienen door het helpen met het nuttigen van verboden [zaken], zoals khomoer* en varkensvlees. Het loon dat daarmee wordt verdiend is haraam, omdat dat behoort tot het samenwerken omwille van zondigheid en agressie, terwijl Allah dat heeft verboden door te zeggen:

“En helpt elkaar niet met zondigheid en agressie.” Soerat al-Ma’idah, vers 2.

Wij adviseren u om weg te blijven van het werk in dit restaurant en dergelijke [eetgelegenheden], om zodoende af te komen van het helpen met iets dat Allah heeft verboden.

Ten tweede: Het is verboden voor een moslim om verboden [zaken], zoals varkens[vlees] en khamr* te verkopen. Het staat immers vast** dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd:

“Waarlijk, als Allah iets verbiedt, dan verbiedt hij ook de prijs die daaruit wordt verkregen.”

De voorziening (levensonderhoud) en het aantrekken van klanten liggen in de Hand van Allah en niet in het verkopen van verboden [zaken]. De moslim moet daarom godvruchtig zijn tegenover Allah (Verheven is Hij) door zich te houden aan Zijn geboden en verboden, want [Allah zegt (betekenis)] :

“En wie Allah vreest, voor hem zal Hij een uitweg vinden; en Hij zal hem voorzien (in levensonderhoud) vanwaar hij er niet op rekent.” Soerat at-Talaaq, verzen 2,3.

En Allah weet het best.

* Khomoer [ev khamr]: bedwelmende dranken.

** Het staat immers vast: dit houdt in dat de overlevering authentiek is.

Shiekh Mohammad Ben Saleh El Monadjid

© Stichting Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Stichting Halalpolitie.

Istak lemon 2

Alcoholvrij bier van het Iraanse merk Istak, smaak Limoen.

Vraag

Is het toegestaan om alcoholvrij bier te drinken?

Antwoord

Lof zij aan Allah,

Het uitgangsbeginsel met betrekking tot eetwaar en dranken is toelaatbaarheid, uitgezonderd wat de islamitische wetgeving heeft verboden, zoals wijn [alcoholische dranken]. Als de drank een bedwelmende stof bevat, dan is hij haram. Er wordt derhalve gezegd dat als bier (d.w.z. granendrank) bedwelmend is wanneer er veel van wordt gedronken, dan is het drinken ervan niet toegestaan. In authentieke overlevering(en) is verhaald van de Profeet (zegeningen en vrede van Allah zij met hem) dat hij heeft gezegd:

“Iedere moeskir* is haram.” Verhaald door Bukhari (al-Ahkam/6637).

Van Aicha (moge Allah tevreden met haar zijn) is verhaald dat ze gezegd heeft: “De Boodschapper van Allah (zegeningen en vrede van Allah zij met hem) heeft gezegd:

“Iedere moeskir is haram, en dat wat een faraq** ervan bedwelmend maakt, een handvolle hoeveelheid ervan is haram.”  Verhaald door at-Tirmithie (Dranken/1789) en authentiek verklaard door al-Albani in Sahih a-Tirmithie (1521).

At-Tayyibi heeft gezegd: “Faraq en handvol zijn twee termen waarmee respectievelijk grote hoeveelheid en geringe hoeveelheid worden bedoeld en niet de maat op zich.”

En Allah weet het best.

Shiekh Mohammad Ben Saleh El Monadjid

* Moeskir: bedwelmende substantie.

** Faraq: een gewichtsmaat gelijk aan 6,5 kg (Hanafi Mathhab) of 6,5 kg (overige mathaahib).

Een andere Halal Hamvraag over alcoholvrij bier: Het drinken van (alcoholvrij) bier [1]

© De Halalpolitie | Vertaald van Islamqa, in opdracht van de Halalpolitie.